Anne Babanın Çocuk Yetiştirirken Hemfikir Olmadığı Durumlarda Çocuk Açısından Yaşanacak Olumsuzluklar!

Çocuk yetiştirmek sadece karnını doyurmak, altını temizlemek, sırtını pek tutmak olsaydı, herkes mükemmel bir ebeveyn olurdu eminim. Çocuk yetiştirmek yeterince zorken bir de eşinizin (manevi) desteği yoksa yorulduğunuz ve yıprandığınız yanınıza kar kalır. Çocuk yetiştirirken ebeveynlerin tutumu, aynı olmak zorundadır. Fikirler aynı olmadığı durumda çocuk açısından yaşanacaklar!

Ebeveynler arasında fikir değişikliği bocalamasını ve anlam karmaşası yaşamasına neden olur.

—Anne "yapma, dondurma yeme, internette oyun oynama, Emre!“ diyor.

— Baba ise "yap oğlum, ye oğlum oğlum, annesi sen karışma!“ Şam annesiyiz çünkü biz!

Annenin sözünü ezdirmesi bir yana, çocuğa anlam karmaşası yaşatarak zarar verecek farkında değil.

Doğru davranış sergilemeli iki taraf da, örneğin; Annen/baban haklı! Bir dahaki sefere anneni/babanı üzme, o aslaaa senin üzülmeni, yanlış yapmanı istemez, demeli.

Doğru yanlış kavramı gelişmez.

Yaptığı, yapacağı bir davranışta mukayese edemez, düşünemez halde gelir, kontrollü olmayı bilmez. Çünkü nasıl olsa ebeveynleri bir şekilde atlatacaktır. Bir yap, diğeri yapma derken asıl neden, çocuk arada heba oluyor. Ebeveynler olarak ortak nokta bulunmalı.

Diğer ebeveyn çocuğun gözünde (-) puan alır.

İzin verilmemesi gereken bir konuda, diğer ebeveyn çocuğa olumlu yanıt veriyor ise, "izin vermeyen ebeveyn çocuğun gözünde (-) puan alıyor." Sevgisi zedeleniyor maalesef ki.

Saygı kavramı kaybolmaya başlar.

Arsızlık baş gösterir, ne söz dinler ne laf! Söylediğinizi takmaz, sizi dinlemez, kafasının dikine hareket eder. Çünkü bilir ki, muhakkak onu destekleyecek bir ebeveyn var.

Fikirleri, bakış açısı, ruh dünyası gelişmez.

Çocuğunuza büyük zarar verdiniz tebrikler! Toplumsal olarak çocuk yetiştirme konusunda ders almaya, kurslara gitmeye özen gösterelim!