Çalkantılı Geçen Çocukluk Depresyonu

Günümüzde o kadar çok bilmediğimiz depresyon çeşidi var ki. Bunlardan bir tanesi de çocukluk depresyonudur.

Ağlayan, gülümsemeyen, sürekli bir şekilde öfkeli olan ve hayatın keyfini çıkaramayan çocuklardır bunlar. Hayatlarını keder içinde boğularak geçirir bu çocuklar.

Masumiyetleri o korkunç depresyon tarafından istila edilmiş bir ton çocuk...

Ne yazık ki kendisini derin bir üzüntü içinde bulan çocuklar mevcuttur. Gerçekleri masumiyetlerini dondurduğundan dolayı gülümseyemeyen çocuklardır bunlar. Bu ilk duyduğunuz zaman gerçekten de kulağa gerçekmiş gibi gelmiyor.

Çünkü çocukluk çağı dendiği zaman aklımıza ilk kazınan resim gülen, oynayan, mutlu çocuklardır her zaman.

Etrafımızda ciddi ve mutsuz bir çocuk gördüğümüz zaman, ona üzgün olmaması gerektiğini söyler dururuz. Bu çocuklara ağlamamalarını, gülmelerini öğütleriz.

Aslında yapılan en büyük hatalardan biri de budur.

Bunalıma girmiş olan bir çocuk nadiren de olsa kendi iç dünyası ile diyolog halindedir. Bu diyaloglar ise nadiren açığa çıkar ve görünür olur.

Çocuğunuz böyle bir durumda kendisine sorular soracaktır ki bu sorular şunlardır :

* Kendimi daha iyi hissetmek için nasıl zorlayabilirim?

* İnsanlar neden ağlamamı ve sinirlenmemi istemiyor?

* Neden gülümsememi ve oyun oynamamı istiyorlar?

* Kendimi öfkeli hissetmekten alıkoyamıyorum, neden böyle oluyor?

* Neden herkes bana garipmişim gibi bakıyor?

* Belki de ben gerçekten çok tuhaf biriyim ve bu yüzden de hiçbir şey için çaba göstermeme değmez.

Çocukluk depresyonunu anlamak ve gözle görülebilen belirtileri olan bir hastalık türüdür.

Ne yazık ki çocukluk depresyonu diye bir şey de mevcuttur. Çocuklarımız zaman zaman içsel duygu dünyalarında bir şeylerin ters gittiğini biz ebeveynlerine gösteren belirgin birçok işaretleri vardır aslında. Bazı semptomplar yetişkinlerde görülen semptomplar ile bire bir benzerdir.

Mesela, üzüntü hali her iki tarafta da çok sık rastlanır. Çocuğun okul başarısında düşme görülebilir. Bu da yetişkinlerde görülen düşük iş performansına karşılık gelmektedir.

Çocukluk depresyonlarında sinirlilik ve agresiflik ise en yaygın ve en rastlanabilen ayırt edici bir özelliktir.

Tüm bunların dışında ise karın ağrısı, baş ağrısı, kas ağrısı gibi bedensel şikayetlerde görülebilmektedir.

Oyun oynama ve ya farklı aktiviteler de yapma isteklerini bir kenara bıraktıklarını görmek mümkündür.

Çocuğun yemek yemediğini, düzgün uyumadığını ve ya genel olarak enerjisinin düşük olduğunu da fark edebilirsiniz.

Çocukluk depresyonunda olan bir çocuğun bu sorun ile baş etmeye çalışması, onun konsantre olmasını, düşünmekte ya da karar vermekte zorlanmasına sebep olmaktadır.

Hatta, bazen ölüm fikri, planları ya da intihar girişimi de akıllarından geçebilir.

Bu bahsetmiş olduğumuz belirtilerin beş ya da daha fazlası çocuğunuzda varsa, uzman bir doktor çok büyük bir ihtimalle çocukluk depresyonu teşhisi koyacaktır.

Belli durumlarda görülen ilgisizlik, isteksizlik ya da üzüntü de tamamen normal olduğu kanısına varmamamız gerekiyor.

Aslında yapılması gereken şey çocuğun ilgisizliğine ya da üzüntüsüne ihtiyatlı bir şekilde saygı duymalıyız. Ve ne yazık ki çoğu zaman çocukların sıkıntılarının neler olduğunu anlamaya çalışmadan onların sadece mutlu olmaları gerektiğini söyleyip duruyoruz.

Çocuklar bu yüzden üzüntü, hayal kırıklığı ya da kızgınlık gibi duyguların normal olmadığını, gereksiz olduğunu düşünüyorlar.

Depresif bir çocuğun tedirgin olan hareketlerini gözlemleyebiliriz. Bu depresyon türü çalkantılı depresyon olarak da anılır. Çocuk oturduğu yerde sakin bir şekilde kesinlikle duramaz.

Sanki oturduğu yer tenini yakıyormuş gibi davranışlar sergiler. Ellerini sıkar, sürekli bir ileri bir geri gider, parmakları ile tempo tutar..

Bu çocukların hiç bitmeyen bataryaları vardır. Ama bu olay kesinlikle ama kesinlikle hiperaktivite ile karıştırılmamalıdır.

Bu yüzden, profesyonel kişilerin doğru tanı koyabilmeleri için, bunlara eşlik eden başka etkenler olup olmadığını gözlemlemeleri çok önem taşımaktadır.

Çalkantılı depresyonun benzeri olan belirtiler yavaş depresyonda da görülebilir. Küçük çocuk ağır çekim gibi düşünür, konuşur ve hareket eder. Bu çocuklar ile konuşamazsınız, ona yöneltmiş olduğunuz soruları sürekli olarak tekrarlamak zorunda kalırsınız.

Konuşacak çok fazla bir şeyleri yoktur, uzun zaman boyunca sessiz ve hareketsiz öylece durabilirler.

Çocuğun kendisine olan saygısı ya da kendi benliği içinde duyduğu güvenin düşük olması da başka bir ip ucudur aslında. Çocuk kendisinin değersiz olduğunu, doğuştan kusurlu olduğu düşünür.

Hatta yaptığı hataları gözünde bile büyütüyordur.

İspanyol çocuk psikoloğu, Francisco Xavier Mendez, "The Child That Doesn't Smile" (Gülümsemeyen Çocuk) isimli kitabında sürekli olarak hüzünlü olan çocukların yüzlerindeki gülümsemeyi artıracak, onları daha keyifli yapacak 10 tane fikir veriyor bizlere.

* Bu çocuklara örnek olun.

* Çocuğun eğlenmesi ve kendisini iyi hissetmesi için ona yardımcı olun.

* Çocukların gereksiz yere üzülmelerine izin vermeyin.

* Aile ve ev ortamlarına göre düzen kurmaya çalışın.

* Çocukları sevgi ile eğitin. Yaşadığınız çevre şartlarına uygun davranışlarda bulunun.

* Sahip oldukları özellikleri, hobileri ya da ilgi alanlarını keşfedin ve bunları geliştirme konusunda onlara imkan sağlayın.

* Öfke ile başa çıkabilmeleri konusunda eğitin.

* Suçluluk değil de sorumluluk duymalarını sağlayın.

* Rasyonel bir düşünme tarzı benimsemelerine yardımcı olun.

* Otonomilerini güçlendirin.

Tüm bunları yapmanıza rağmen belirtiler hala devam ediyorsa, çocuğunuzu görmesi için uzman birine danışmalısınız.

Çocukların duygusal sağlıklarının iyi olması, sihirle bir anda ortaya çıkabilecek bir şey değildir elbette ki. Bu, sizlerin gayret göstererek onlara kazandırabileceğiniz bir şeydir.

Bu sebepten dolayı, güçlü çocuklar yetiştirebilmek için arızalı yetişkinler olmaktan vazgeçmelisiniz.

Dostça ve sağlıcakla kalın...

Sibel Erdem - 26.04.2018