Tanımadığım kadınlara bile hediye alıyorum. Enayilik mi, cömertlik mi?

Galiba annen bu dunyadaki en değer verdiğin insan.

Hediye vermek sevindirmek vözeldir elbette ama degmeyecek olanada bunu yapmak mantıkli degildir. Ne erkeğe ne de kadına köle olunmaz. Sende olmamalisin. Kendini başli başina bir birey olarak gormuyormusunda başkasina kole olarak kendini aşagıliyorsun. Değer vermek elbet güzeldir ama köle olacak kadar degil. Kendinden ödün verilecek kadar da değil.

Oyle eğitilmişsin. Sana oyle ögretilmiş. Farkina var bagımsızlaş. Baska gürlu yaşamayi bilmiyo olabilirsin ama denemelisin. Bu çemberden çıkabilirsin. Mutluluk bunda degil. Bu yol sana cok kez kalp kirikliği getirir. Çunkü coğu insan bencildir ve çikarcidır. Kullanılirsın ve köşede kalirsin. Butun omrünu hic ugruna yasarsın. Sonra bakarsin ki ne birikmiş ellerinde emeginin karsiliği ne diye bakarsın ve goreceğin tek sey pişmanlik ve keşkeler olur.

Daha fazlası olmasın. Senin dunyadaki amacın kullanilmak mi. Acimiyormusun kendine bu hayati tercih ediyorsun. Kullandırtma kendini.

Kullandırtmaya gönullusen kullanirlar tabiki.

Şikayet edeydin.

E bu ders olmadi mı sana. Yetmez mi kendine cektirdiğin. Yapma lütfen. Vazgeç bu huydan. Kolay olmayacak tabi ama yaşamanin daha guzel kolay yollari var. Bundan arın lutfen.

Ne desem olmayacak dimi. Sen bu takıntından kurtulmazsan o senden kurtulucak. Bu son. Iyi geceler