Sorular

Arkadaşımla sohbet ediyorduk; söylediği şey aklıma takıldı. Bana dedi ki: 'Senin bu tiple hiç sevgilinin olmamış olması çok kötü bir şey.' gibi bir şey söyledi. Evet, dediği gibi hiç ilişkim olmadı. 19 yaşındayım; sosyal anksiyete yüzünden olmadı, yani yapamıyorum, asosyalim. 3 tane arkadaşım var. İnsanlarla çok konuşamıyorum, asla bir kızla arkadaştan öte konuşamadım; yani çekiniyorum. 'Gitsem bir adım atsam ya rezil olursam, ya reddederse falan...' Halbuki şansım var, biliyorum; ama hep ilk adımı bir kızdan bekliyorum. Anksiyetem güvende hissetmek için böyle yapıyor. Kütüphanede ya da dışarıda falan görüyorum bazı kızların uzun uzun baktığını ama gidip ilk adımı atamıyorum ve onlar da ilk adımı atmıyor asla. Yani sanırım sevgilim olduğunu düşünüyorlar ya da bakmayacağımı mı düşünüyorlar, bilmiyorum. Dış görünüşüm ortalamanın fazlasıyla üstünde; tipim geleneksel yakışıklılıktan ziyade 'pretty boy' estetiği denen şeye benziyor. Bakımıma falan da çok dikkat ediyorum, boyum 187 falan. Ama ben kendimi böyle göremiyorum, güvenemiyorum görünüşüme, korkuyorum rezil olmaktan, saçmalamaktan, reddedilmekten. Dış görünüş her şeyi çözmüyor ki bazı arkadaşlarım 'Modellik başvurusu yapsana.' falan gibi şeyler de diyor, anksiyete varken ben markette alışveriş yapmaya utanıyorum, onu nasıl yapayım? İnsanlara göre ne kadar kolay, onların böyle utanma sorunu olmadığı için basit geliyor. Neyse işte, dış görünüşüm gerçekten iyi ama hiç ilişkim olmadı. O başta söylediğim arkadaşımın dediği şeyde beni rahatsız eden şuydu: O bunu ezikleme amaçlı mı, yani 'O kadar iyi görünüyorsun, yakışıklısın ama ilişkin bile yok, özgüvensizsin.' gibi bir anlamda mı söyledi aşağılamak için; yoksa 'Potansiyelin var aslında, olması gerekiyor, çekinmen kötü bir şey.' anlamında, yani moral verme anlamında mı dedi? Hiç anlamadım ve her şeyi kafaya takan biri olduğum için canım sıkıldı, ezik hissediyorum. Ben ne düşünmeliyim?"