Bu sıcaklarda favori yemeğiniz nedir?

Termometreler 30’u, hatta 40’ı gösterirken, insanın midesi adeta isyan eder. Ağır, yağlı, sıcak çorbalar veya fırında uzun süre pişmiş etler birer kabusa dönüşür. İşte tam bu kavurucu iklimde, soframa yıllardır taht kurmuş, her lokmasıyla beni hayata bağlayan tek bir favorim var: Kısır. Ama sıradan bir kısır değil, bu; tam kıvamında şişirilmiş, baharatlarıyla dans eden, rengarenk bir şölen sofrası.

Her şeyden önce kısır, bir sabır ve aşk işidir. En ince bulguru, geniş bir tepsiye alıp üzerine kaynar suyu döktüğünüz an o mis gibi buğday kokusu etrafa yayılır. Bulgurun şişmesini beklemek, tıpkı bir çiçeğin açılışını izlemek gibidir; taneler birbirinden ayrılır, yumuşar ama asla lapa olmaz. İşte o noktada, elinizi gönül rahatlığıyla daldırıp bulguru parmak aralarında ovalayarak soğutmanın verdiği o terapötik his, yaz akşamlarının ayrı bir keyfidir.

Asıl sihir, malzemelerin buluşmasında başlar. Domates ve biber salçasını, sızma zeytinyağıyla kavurup bulgura yedirdiğinizde ortaya çıkan o yoğun, kızıl renk, kısırın kalbini oluşturur. Ardından eklenen taptaze, kabarık maydanozlar; ince ince kıyılmış taze soğanlar ve küçücük doğranmış salatalıklar… Her yeşillik, her sebze o kızıl zemine ayrı bir canlılık katar. Damakta çıtırdayan salatalık, o ağır sıcağa inat adeta bir serinlik nefesi verir. Ama asıl vurucu nokta, baharatlardır. Bir tutam tuz, karabiber, kimyon ve işin püf noktası olan pul biber ile İzmir’in o meşhur acı biberi… Son olarak da nar ekşisinin o hafif mayhoş, ekşi ve tatlı arasındaki eşsiz dansı, limon suyunun ferahlığıyla birleştiğinde, kısır artık bir salata olmaktan çıkar, bir başyapıta dönüşür.

Hazırlık aşaması bittiğinde işin en can alıcı kısmı gelir: Dinlenme süresi. Kısırı buzdolabında en az birkaç saat dinlendirirseniz, tüm baharatlar bulgurun gözeneklerine işler, tatlar birbirine geçer. O soğuk haliyle çıkardığınızda, kaşığın ilk temasında gelen o ahenk… Ağzınıza aldığınız ilk lokmada baharatların yakıcılığı, nar ekşisinin ekşiliği ve maydanozun tazeliği arasında gidip gelirsiniz. Üstelik bunu yaparken ne ağırlaşırsınız ne de pişmanlık yaşarsınız; çünkü kısır, doyurucudur ama mideyi asla yormaz.

Peki bu enfes lezzetin yanına ne yakışır? Elbette buz gibi, tuzu tam ayarında, köpüklü bir ayran! Hatta kısırı incecik marul yapraklarının arasına sarıp, yanına birkaç tane ekşi ve çıtır turşu attığınızda, o yeme deneyimi zirveye çıkar. Ayranın tuzlu ve soğuk lezzeti, kısırın baharatlı ateşini söndürürken, turşunun ekşi patlaması damağınızı yeniden şenlendirir.

İtiraf etmeliyim ki bu sadece bir yemek değil, aynı zamanda bir çocukluk anısı, bir yaz gecesi ritüeli. Terasta oturmuş, hafiften esen akşam rüzgarıyla birlikte kaşık kaşık kısır yerken, o anın kıymetini daha iyi anlıyorum. Bu sıcaklarda fırın başında terlemeye, ağır yemeklerle uyuşup kalmaya hiç gerek yok. Benim favorim; bu renk cümbüşü, bu hafiflik, bu mayhoş ve acılı uyumun ta kendisi. Siz de bu sıcağa karşı en büyük silahınızı kuşanın ve koca bir tabak kısırın tadını çıkarın; emin olun, içinizdeki o yaz bunaltısı bir anda yerini huzura bırakacaktır.

Bu sıcak havalarda en sevdiğim yemeklerden biri zeytinyağlı yeşil fasulye oluyor. Hem hafif hem de soğuk ya da ılık şekilde yenebildiği için yaz aylarına çok yakışıyor. Yanına bir kase yoğurt, biraz karpuz ya da taze bir salata eklendiğinde bana göre oldukça güzel ve doyurucu bir öğün oluyor. Ağır yemekler yerine böyle hafif seçenekler tercih etmek sıcak havalarda çok daha iyi hissettiriyor.

Bunun dışında cacık, zeytinyağlılar ve bol sebzeli salatalar da yazın vazgeçilmezleri arasında. Çok yağlı ya da baharatlı yemekler yerine ferahlatan lezzetleri daha çok seviyorum. Özellikle buzdolabından yeni çıkmış soğuk bir karpuzun ardından hafif bir ev yemeği yemek bana göre yazın en keyifli sofralarından biri. Yaz sıcağında hem lezzetli hem de insanı yormayan yemekler her zaman ilk tercihim oluyor. 😊🥗