Patrona ve ortağına pahalı çikolatalı pasta ısmarlamak sizce ne kadar etik?

Tek başına etik dışı bir durum yok.
Sen pastayı önermişsin, onlar da “ısmarla yiyelim” demiş. Bu, iş ortamında şakalaşma ve spontane bir teklif gibi duruyor. Sen de kabul edip sipariş vermişsin. Yani zorla yaptırılan ya da tek taraflı bir durum değil.
Etik açıdan sorun olan bir şey yok ama rahatsızlık veren kısım şu olabilir: Pahalı çıkınca sen sonradan yük hissetmiş olabilirsin. Bu genelde iş ortamında sınırların net çizilmemesinden olur. Bunu gerçekten gönüllü bir ikram gibi mi yaptın, yoksa “patron dedi diye mecbur kaldım” gibi mi hissettin? Eğer ikinciyse, mesele etik değil ama güç dengesi ve iletişim netliğiyle ilgili. Çok büyütmeden “biraz pahalıya geldi ama afiyet olsun” gibi hafif bir şekilde kapatabilirsin. Ya da ileride benzer durumlarda daha net sınır koyabilirsin.