Salçalı ekmek sever misiniz?

O salçalı ekmek...
Çocukluğumuzun tam ortasına kazınmış bir tat aslında. Fakirlikten değil, saflıktan; lüks eksikliğinden değil, samimiyetten doğmuştu.
Ekmek taze olsun ya da bayat fark etmezdi,
bir kaseye konan salçaya biraz sıvı yağ, azıcık kekik ya da karabiber…
Sonra parmağımızla karıştırmak, kaşığa bile gerek duymazdık bazen.

Annemiz mutfağa gittiğinde, biz salça kavanozunun kapağını çaktırmadan açardık.
O zamanlar tost makinesi yoktu çoğumuzun evinde,
ama salçalı ekmeği sobanın üstüne koyup kıtırlaştırmak
bizim için Michelin yıldızlı yemekti.

Mahallede bisiklet süren çocukların elinde gördüğümüzde
koşarak eve gider, "Anne salçalı ekmek yapabilir miyim?" diye sorardık.
O izin verdiğinde günümüz güzelleşirdi.
Çünkü o ekmekte sadece salça değil, anı vardı, kardeşlik vardı, çocukluk vardı.

Salçalı ekmek, bir tarif değil;
bir yoksulluk simgesi değil;
bir zaman makinesi...
İlk ısırıkta bizi 90'lara, 2000'lerin başına, okuldan sonra eve gelişe götüren bir anahtar gibi.
Ve belki de bu yüzden hiçbir abur cubur onun yerini tutmadı.

Çünkü salçalı ekmek,
çocukluğumuzun ta kendisiydi. 🍞🍅🧡

Üstünde ezine peyniri eksik