Hayatının sonuna kadar çikolata yiyememek mi yoksa cips yiyememek mi?

Çikolatanın o eriyip damakta bıraktığı tatlı tebessümden vazgeçmek, ruhumda derin bir boşluk bırakırdı sanki. Cipsin çıtırdayan sesi, gelip geçici bir keyif sunsa da, çikolatanın kalbe dokunan sıcaklığı, benim için vazgeçilmez bir teselli. Hayatın acılarına karşı koyabilmek için, çikolatanın o minik mutluluk parçacıklarına ihtiyacım var.

Çikolatadan vaz geçemem zannediyorum ama bir süre yemeyince çikolatanın ç sini çekmiyormuş canım onu anladım. Cips hayatta canım çekmez ama ikisi arasında kalsam çikolata yememek derdim... Cips yine meze ayağına yalandan sofrada oluyor...