Eğitim hayatımla ilgili büyük pişmanlığım var, bu pişmanlığı bu saatten sonra nasıl telafi edebilirim?

Ben okul hayatını hiç sevemedim. Daha doğrusu ders çalışmayı çok seviyodum hala da seviyorum ama okulda öğretmenlerin davranışları sebebiyle hiç istemeyerek giderdim okula. O zamanlar öğretmenler çok döverdi, özel okulda bile dayak vardı o zamanlar. Bu da beni okuldan iyice soğuturdu. Şimdiki nesil çok şanslı. Neyse, ayrıca sosyal fobi ve aşırı utangaçlığım da var bu da eğitim hayatımda büyük dezavantaj yaşattı bana. En büyük pişmanlığım adam akıllı bir üniversite hayatına sahip olamamak. 30 yaşına geldim, geçen sene aöf lisanstan mezun oldum. Bu yaşıma kadar hep kötü işlerde çalıştım. Marketlerde reyon elemanlığı vs. Bu tarz işler yaptım. Sonra sağlığım bozuldu işten çıktım. Şimdi ev kızı gibi evde oturuyorum. Bi tanıdığımız İstanbul Üniversitesini kazandı sonra akademisyen oldu tamamen torpilsiz şekilde. Başkalarının başarılarıyla gurur duyuyorum ama içimde de bir burukluk olmuyor desem yalan olur. Şimdiki aklım olsa 9. Sınıfa başladığım gün itibariyle üniversite sınavına hazırlanırdım, matematik yapamadığım halde matematik yapmaya çalışırdım o kadar uğraşırdım ki üniversite için. İçimde çok büyük pişmanlıklar var. Yaşım 23-24 de değil ki üniversite için sınava yeniden hazırlansam kazanıp mezun olana kadar 40 bile olurum. Bu pişmanlığı nasıl telafi edebilirim bir fikriniz var mı?