"Evladın için bir ağaç dik." İleride doğacak olan çocuklar için ağaç nasıl dikilir?

Merhaba,

Çok güzel bir konu bu. Benim için çok fazla çağrışım yaratıyor. İlk yaptığı çağrışım ilkokul yıllarında ait bir anı. İlkokul 2. Sınıfta diktiğimiz çam ağaçlarını aradan geçen 20 yılın ardından görmeye gitmiştim. Orta Anadolu Bozkıları'nın ortasında bir çiftlikte dikmiştik. Acaba o ağaçlar hala hayatta mıydı? Hangi ağaç türünü dikmiştik, merak ediyordum. Evet, çam ağacına benziyordu ama hangisiydi? Gidip gördüğümde çok şaşırmıştım. Her bir ağaç apartman gibiydi ve hepsi ladin ağacıydı. Bu tuhaf bir duygudu; yaşı , benim yaşına yakın, çocukluğunu bildiğim bir başka canlı türü ile aramızda ilginç bir bağ oluştuğunu hissetmiştim.

Aradan biraz daha zaman geçti. Karadeniz'de yaşı 90'nı geçmiş Metin Dede ile arkadaşlığım oldu. Vefat edene kadar 6 sene boyunca yaz aylarında sohbetlerimiz devam etti. Bahçesinde bir ladin ağacı vardı. Ağacın yaşını sordum. Ben doğduğumda babam dikmiş demişti. Ne yazık ki birkaç yıl önce o dede vefat etti. Şimdilerde ağaç onun anısını ve hikayesini hatırlatarak yaşamaya devam ediyor. Belki torunun torunu bile o ağacı görecek. Dedesinin dedesini bilen bir canlı ile ortak bir bağ kuracak. İşte tam da bundan dolayı Anadolu'da ve daha pek çok yerde ağaçlar olümsüz olarak bilinir.

Metin Dede'nin vefatından önce çok kıymet verdiğim birşey yapmış; onun hikayesini kayda almıştım. Böylece o dönem hazırladığımız Islak Çarıklar programında ona yer vermiştik. Hikayesini merak edenler bu bölüme iki kısım halinde

ulaşabilir.

Ağaç ile insan arasında gerçekten çok farklı bir bağ vardır. Bundan dolayı dünyanın hemen bütün kültürlerinde ağaç kültü üzerine efsaneler, hikayeler yer alır. Biz de böyle zengin bir kültürel birikimin içinde çocuklarımız için ağaç dikerek yer alabiliriz.

Bu arada ağaç mitolojileri ile ilgilenenler için hazırladığım web sitesini inceleyebilirsiniz.