Çocuklara din eğitimi kaç yaşından itibaren verilmelidir?

Aslında çocuğun dini eğitimi, eş seçiminde başlıyor. Kişiler eş seçerken karşılarındaki insana dikkat edip iyi bir müslümanla evlenmeliler, uygun bir eş seçilmediği takdirde çocuğun küçüklüğünden, en temel okulu olan evde bazı şeyler düzgün gitmeyebilir. Bir çocuğu karşımıza oturtup Kur'an alfabesi anlattığımızda da dini eğitim vermiş oluruz ama çocuk evde her yerde ve hayat boyu islam'la büyüyeceği için devamlı eğitim görüyor.Çocuğun doğumu , emzirilmesi , sevilmesi ve çocuğa seslenmek bile bir dini eğitim aslında. Siz çocuğu alnından öperseniz peygamber efendimiz gibi , o da kendi çocuğunu alnından öper vs. 0-7 yaş arasında zaten gördüğü şey o kadar etkiliyor ki fikir yapısını ''el kadar çocuk anlamaz''kesinlikle yanlış bir düşünce. Zaten çocuk öğrenerek sürekli gelişerek büyür, emeklemesi , yürümeye çalışması, yemek yemeye çalışması hep bir şeyler öğrendiğinin kanıtı.

Çocuk konuşmaya başladıktan sonra ilk öğretilecek şey peygamber efendimiz (sav) doğrultusunda ''La İlahe İllallah'' lafzı olmalı.

Oyun çocukların en sevdiği şey , ''“Çocuğu olan çocuklaşsın!..” (bk. Deylemî, 3/513)'' kişiler oyun oynayarak , dini oyunlar da olabilir, mesela sahabelerin belirli özelliklerinden kim olduğunu çıkarma ya da zekayı geliştirecek oyunlar...Çocuk böylece algısını arttırdıkça ailesinin yanında namazla ve diğer ibadetlerle tanışacak. Çocukla beraber ibadetlere başlanınca onu korkutmadan ''Namaz kılmazsan cehenneme gidersin'' demek yerine ''Namaz kıl oruç tutu cennette beraber olalım inşaAllah''demek en doğrusu
Anne baba açısından bakıldığında, çocuğun terbiye olacağı gelişim dönemleri daha farklı bir düzleme oturur. Anne baba ve eğiticiler açısından kaba bir tasnifle ifade edilirse, 0-6 yaş dönemi “telkin,” 7-10 yaş dönemi “teşvik,” 10-14 yaş dönemi “ikaz,” 14 yaş üzeri üzeri ise “müsamaha dönemi” olarak isimlendirilebilir.
.
“Bir çocuk küçüklüğünde kuvvetli bir iman dersi almazsa, İslâmiyetin ve imanın erkânlarını ruhuna alması sonra çok zor olur, yabani düşer. Özellikle anne ve babasını dindar görmezse ve yalnız dünyevî fenlerle zihni terbiye olsa, daha ziyade yabani olur.” Bediüzzaman Said Nursi.

Ben çocuğun belli bir yaşa kadar dinsiz kalması gerektiğini düşünüyorum.
Kimse anasının karnından hristiyan yahut müslüman olarak doğmadı.
Bir bireye belli bir yaşa kadar kutsal dinlerden vs bahsedilmelidir. Bu şekilde çocuk kendi kararlarını verebilecek, düşünebilecek, sorgulayabilecektir.

10 yaşındayken deist oldum. Hatta hiç müslüman olmamışım gibi geliyor. Ben de küçükken Kur'an kursuna giderdim, yanlış anlamayın ailemden ötürü. Arapçasını da hatmettim, mealini de baştan sona okudum. Yeri geldi tefsirine de baktım.
Yani iş kişide bitiyor.

Ben kendi çocuğum olduğunda eğer Türkiye'de yetiştirirsem din dersinden muaf tutulması için dilekçe dolduracağım. Bunu kendi isteğiyle araştırmalı, hiçbir insan ona sen bunu olacaksın diye dayatmamalı. Seçtiği düşünce tarzı, din yüzünden de yargılamayacağım onu.

Hristiyanlar din eğitimi için cocuklarını 4 yasından itibaren kiliseye götürürler. Din çocuklara kücük yaşta öğretilmelidir fakat zorlama baskı ile değil sabırlı ve öğretici bir tavırla olmalıdır. Bazı aileler görüyorum küçük yaşta kız çocuklarının başını zorla örtmeye kalkıyorlar ve "Başını örtmezsen Allah seni yakar." gibi ürkütücü bir üsluba başvuruyorlar ki bu cok yanlış bir şeydir. Anne baba din konusunda üslubunu iyi seçerek din eğitimini vermeli gerisini de çocuğunun ilerleyen yaşlarında özgür iradesine bırakmalı diye düsünüyorum.

hic bir yasta verilmemelidir. ailelerin kendi kulturu ve dini ile buyutulmelidir 18-20 yasinda ise neye inanacaklarina kendi karar vermelilerdir. cocuk dahil hic bir insani neye inanmasina ne yapmasina karisilmamalidir herkes kendi özgür iradesine sahip

tabiki inancli veya inancsiz insan kötü insan degildir. kimse kafa kesip anasina babasina karsi gelip disarda pislik islere bulasmadigi surece iyi insandir. bizim dinimizde sevgi , saygi, sadakat vardir. ..

bunlar benim görüsüm benim düsncem senin dusncene saygi duyyorum sende benimkime saygi duyarsan sevinirim.

Eğitim anne karnında başlar. Anne, bebeğe hamile kaldıktan sonra davranışlarına çeki düzen vermeli çok daha dikkatli olmalıdır. Bu bebeğin ahlakını etkiler çünkü. Çocuk dogduktan sonra da davranışlarıyla örnek olur ona. Çocuğuna "namaz kıl" demez zaten kendisi kıldığı için çocuğuna örnek olur. "Kitap oku" demez kendisi okur örnek olur :)

Din eğitimi yazılarak kastedilen şeyin yalnızca islam dini olarak algılanması üzücü. Okullarda öğretilen din kültürü ve ahlak bilgisi dersi yerine tüm dinleri kapsayan ve en sonunda seçim şansının çocuğa verildiği bir eğitim olmalı. Hadi disslike atın.

kim ne derse desin, ben insanın seçim hakkının olmasıdan yanayım. Çocuğua 10 yaşına kadar, Allahın varlığını, güzelliğini anlatacağım, farklı dinleri, dinlerdeki özellikleri vs vs. Belli bir yaştan sonra seçimini çocuğum kendisi edecektir. Ben din eğitimi almadım, Hatta dinle hiç bir alakası olmayan bir ailede büyüdüm. Ailem ateist bir çevrede büyüdü (Sovyetler döneminde ateizmi öğretmiştiler). Seçimi kendim ettim, kendim öğrendim. Kur`anı da, İncili de, Tevratı da okumuşum. Kendimi çocukluktan din eğitimi alanlardan zayıf görmüyorum, aksine inancım çoğundan daha güçlü

Anne karnında hatta öncesinde başlar İmamı Azam, babasının yediği elma sonucunda 1 günde hafız olabilecekken 3 günde oluyor..
Kal ilmiyle değil de dini eğitimin daha çok hâl ilmiyle verilebileceğini düşünüyorum yani aile dinini yaşıyorsa zaten çocuk gördüğünü uygulayacaktır.

Ben dindar bir ailede buyudum secim sansim oldugunu bile bilmedim... baska dinlerden haberim bile yoktu... cocugumu bu konuda serbest birakicam... ahlak ve iyilik guzellik dogru yanlis konularinda ebebeyin olarak elimden geleni yapicam ama dinini kendi secmeli...

Bir çocuğun dini doğduğu ailenin dini midir yoksa kendi seçeceği mi? Bizim doğru olarak bilip öğretmek istediklerimiz gerçekten doğru mu acaba? Bu bilgilerin doğru olduğundan %100 kim emin olabilir? Din konusu baya karmaşık ya.

6 sanırım ama bu din eğitimi musevilerinki gibi değil onların ki daha disiplinli. Bizimki sadece bir ön başlangıç oluyor. Din eğitimi sadece kuran ve cüz okumakla kalıyor. Yıllar geçtiğinde aslında hiçbirşey öğretemediklerini farkediyorum. Her yaz kursa giderdim ama neden dindar değilim anlamıyorum.

Zaten çocuk dini vecibelerini yerine getiren ve dinini yaşayan bir ailede büyüdüğü zaman; büyüklerini örnek alma, taklit etme yöntemiyle öğreniyor bazı şeyleri ve meraklı bir çocuksa soruyor, öğreniyor.

Örneğin; benim 3 yaşındaki kuzenim anneannemi namaz kılarken gözlemlemiş, yanına geçmiş onu taklit etmiş ve sormuştu "bu ne" diye. Anneannem de anlatmıştı. Bize bu yaş erken gelebilir, hatta bana da erken geliyordu bu durumu görmeden önce, ama çocuklar sandığımızdan çok daha zeki ve meraklı.