Açılmak istediğimi aileme nasıl söylerim?

20 yaşındayım ve 5. sınıfta yani 9 yaşında kapandım. 11-12 yıl oluyor kapanalı. Annem dinine çok bağlı bir kadındır. Dünyayı tamamen boş görür. Dışarı çıkmak bile nefis işi olduğu için çok kötü karşılar. Babam da bir cemaate bağlı. Yani tahmin edebiliyorsunuzdur. Ağzımdan çıkan her şeye, nefsinle konuşuyorsun der. Ben ilk kapandığımda karma bir okula gidiyordum ve okulda kapalı yok denecek kadar azdı. Annemin en yakın arkadaşı da kapalıydı ve onun kızı da benim yakın arkadaşımdı. Hem biraz onlara yaranmak, hem de annemi mutlu edeyim, gurur duysun diye, kapanacağım dedim. Annem yaşın küçük dedi ama dinlemedim. Ertesi gün kapalı bi şekilde okula gittim ve o gün bu gündür kapalıyım. 9. sınıfta babamın isteğiyle cemaat yurduna gittim ve liseyi açıktan okudum. Babama yaranmak ve gurur duyulmasıydı amacım. Liseden mezun olduktan sonra yurttanda mezun olup hoca oldum. Hocalık yapıyordum 3 ay öncesine kadar. Ama bu yıl o kadar çok şey değişti ki. Hiç bir zaman açılmam diye, bunu istemem diye düşünüyordum. Mantıksız diyordum. Ama sonra düşüncelerim, fikirlerim ve hislerim değişmeye başladı. Önce hocalığı bırakıp yurttan ayrıldım. Ve o zaman bile babam, gözümde ki değerin aynı değil diyor. şu an açılmak istiyorum. Feraceyi, eşarp takmayı bıraktım. Pantolon, kısa üstler, boynun ve kulaklarım gözüküyor. Hatta markete giderken bone de takmıyorum saçım gözüküyor ama artık umursamıyorum. İçimden gelmiyor. Açılmak istiyorum. Mağaza gezerken güzel kıyafetler deneyen kızları gördükçe gözlerim doluyor. Evde kendi kendime kombinler yapıyorum. Saçımı yapıyorum. makyaj yapıyorum. Ki dışarda da makyaj yapmaya başladım. Annem her gün yapma, giyemezsin diyor. Ama unutuyorlar ki bu benim hayatım. Daha cesaret edemedim. Temmuz ayında başka bir şehire arkadaşlarımla buluşmaya gideceğim. Ve o zaman açılacağım. İçimde ki heves mi yoksa gerçekten ben nasıl mutluyum onu anlamak istiyorum. Eğer ağır bir pişmanlık duyarsam daha da direneceğim. Ama kendimi bulmuş gibi hissedersem aileme açılmak istediğimi söyleyeceğim. Daha bugün konsere gidebilir miyim dedim anneme ama sen öyle bir kız değilsin sana yakışmaz unut sen o dünyayı dedi ve ağlattı. Ama bilmiyor ki ben böyle bir kızım ve bugün müsaade etmedikleri şeyleri yarın onların ruhu duymazken yapacağım. Kendileri seçiyorlar ben eninde sonunda yapacağım. Ve açılmayı başarırsam geri dönüş yapacağım.

Bende seninle aynı durumdayım ben ilk regl oldum gibi yani 5. sınıfta kapandım ama kendi isteğimleydi ailem hatta bana daha küçüksün ediyolardı ama benim o anki kafam kabeye gitmek için allahın hergünü ağlayan bi kızdım yani ve o zamanki gittim okulda da nasıl diyim kapanmak böyle çok idollük birşeydi bende o zaman gerçekten dışlanan bir çocuktum belkide beni bir yandan aralarına kabul etsinler diyede düşünmüş olabilirim velhasılkelam şu an 10. sınıftayım 11e geçicem ve kısa zaman içinde[ aslında kapandım onca sene içinde çok düşünüyodum açı olsam nasıl olurdu diye ama dedim gibi o zamanlar baya imanlıydım şu an değilim ] etrafımda açılan 2 3 kız oldu ve ben onlar sayesinde birazcıkta bunu sorguladım sonra en yakın arkadaşlarımdan biride açıldı ve onla hepten artık düşünmeye başladım şurda sanırım 6 ya da 7 ay olucak ama şu son 3 aydır gerçekten bu düşüncem aileme bu kararımı söylemeye gidicek kadar gitti ve kardeşime söyledim nedenleri ile birlikte acayip karşı çıktı annemle babamın çok üzülüceğinden vs vs 3 saat şakasız gerçekten 3 saat bunu konuştuk artık böyle mutlu olmadımı etrafımdaki insanların benim kapalılığıma bakıp beni değerlendirmelerini istemedimi daha bunu hakkını dahi veremedimi çünkü ne namaz kılıyorum ne kuran okuyorum haram selam ilişkisi zaten oldum olası yok bende bir erkeğe karşı gayet elinide sıkıyorum konuşuyorum sarılıyorum ediyorum ama bunların hiç birinden ailemin haberi yok çünkü şu an resmen ailemden gizli kendi dünyamda yaşıyor gibiyim annem aşırı dindardır babamda öyle şuana kdr hiç bi erkek arkadaşım olmadını sanıyolar yani kast ettiğim normal erkek arkadaşınız olur ya ona bile karşılar asllla yapıyolar karma okula gidiş üniye kdr yasak asla olmaz herneyse benim size demek istediğim ben bu kadar dindar bir aileye ki kardeşim dahi kapalı açılmak istediğimi nasıl söylicem kendimi bu düşünceden o kadar uzaklaştırmaya çalıştım ki size anlatamam sırf onlar üzülmesin başımdaki ile mutlu olmayı öğrenebilmeye o kadar çalıştım ki çünkü babam bana en basidinden bi örnek verim size ben bu konuyu açtım diyelim %90 diceği şey şu karar senin kararın ama eğer yaparsanda bendeki değerin aynı olmaz bunu bil ve eğer buna yakın bişey derse ben ağlama krizine girerim zaten şu an bu karantina sebebiyle psikolojim ve ruh sağlımın çok çok çok sağlıklı oldunu düşünmüyorum yani durum buyken ben nassıl bu kadar dindar bi aileye açılmak istedimi söyleye bilirim ve kardeşimle konuşmamızdan sonra ne yaparsam yapim arkamda olucanı söyledi yani ilk karşı çıktı ama sonra böyle bağladık ve iyice düşünmemi istedi ama ben aileme bu konuyu nasıl açıcam nolur bana da yardımcı olun

çoğunuz yaşınız küçük olmasına rağmen çok geç sanıyorsunuz. ben şu an üniversite 2 ye başlayacağım ve bir ay sonra açılacağım. benim de ailem buna karşı ama dedikleri kadar kötü şeyler olmuyor kararınız kesinse itiraz etmelerini dinlemeyin onlara durumunuzu onların anlayabileceği şekilde açıklayıp bir gün dışarı çıkarken açık çıktığınızı söyleyin baktınız size zarar vermeyecekse kızsa da sorun olmaz çıkın. çevreyi zaten boşverin sizin için önemli olan tek şey anne babanızın size tutumu olsun. eğer başarırsanız ailenizin yanında bir süre saçınız açık olsa bile edepli giyinmeye bakın. benim ailem bu kadar katı değil sadece babam kendi hayatımı kurana kadar açılmamı istemiyor ama emin olun ne kadar geç kalırsanız o kadar imkansızlaşıyor. açılmadan önce psikolojik olarak kendinizi tepkilere karşı hazırlayın ve güçlü kalın. bu sizin bedeniniz aileniz size doğru yolu öğretmeye çalışıyor ama kendinizi iyi hissedeceğiniz şekilde giyinmek en büyük hakkınız. eğer güçlü ve dik durursanız kimse karşı çıkamayacak bir süre sonra. kolay gelsin ♥️🥺

Söze nasıl başlayacağımı bilmiyorum ben bunları size anlatırken bile ağlıyorum ki aileme anlatamamamın başkıca sebeplerinden biri de bu. Babam baskıcı bir ailede büyümedi asla tek erkek birçok kız kardeşi var hepsi açık içlerinden yalnızca babam dinine çok bağlı anne tarafım zaten çarşaflı yani iki taraf da yeterince baskın. Ben mi ben de işte sizlerden biriyim 8. Sınıfın sonunda kapandım babam kapanıcaksın dedi ki ben babama hayır diyemiyorum üzgünüm sövseniz haklısınız. Babama hayır diyemememle başladı her şey kapandım 8 yıldır kapalıyım be 8 yılın 8'i de hep açılmak istedim ve kendime bile bunu söylemem uzun zaman aldı hep kendimi susturdum aleyna yapma kızım salakmısın şeytan bu falan dedim de yediremedim bütün suçu da şeytana yıkmamak lazımmış. Açılmak istediğimi sonunda kendime söylemeyi başardım. Sıra bizimkilere geldi biraz zor oldu açılmak istediğimi söyledim bundan 6-7 ay öncesine kadar babam seni evlatlıktan reddederim dedi bağırdı çağırdı annem yapamazsın dedi ben bu durumun içindeyken tek bir destekçim vardı canım biricik arkadaşım ki kendisi arkadaştan öte. Neyse babamla anneme bu durumu aynı gün açıkladım arkadaşım da yanımdaydı anneme açıklarken ağladım babam eve geldiğinde annem ona anlattı babam yanına çağırdı ve bana ne olduğunu sordu ben de anlattım baba yapamıyorum dedim açılmak istiyorum dedim ve cümlemi tamamlayamadan yine musluklar açıldı. Hala kapalıyım ve hala açılmak istiyorum zaman zaman alttan alta siz beni zorluyorsunuz her şeye diye konuyu oraya getirmeye çalışıyorum ama anlıyorlar konunun oraya gidiceğini ya dinlemiyorlar ya konuyu değiştiriyorlar evet çok uzun konuştum yine ama bu konuyu böyle uzun uzun bir destekçim olan arkadaşıma anlata biliyorum bir de burası işte kafanızı şişirdiysem özür dilerim. Çözümü bulabilen bana yardımı dokunabilecek olan olursa tavsiyelere her zaman açığım. Ben biraz ağlamaya gidiyim yoksa telefon ıslanıcak. Hoşçakalın..

Ben 5. Sınıfta, hiç bir şekilde zorlama olmadan kendi isteğimle kapandım. Kapandığımda başlarda mutluydum ama şimdi açılmak istiyorum. Anneme dedim ki, anne ben kapanmak istiyorum. Annemin bana söylediği şey de, daha küçüksün ileride özenirsin bence daha erken dedi ama ben dinlemedim. Sanırım İmam Hatip'e gitmemin etkisi oldu. Oradaki çoğu herkes kapalıydı ve bende onlara özendim. Evet Allah için de kapandım, ama biraz özenti de vardı. Annem erken demesine rağmen, kapandığım zaman çok mutlu olmuştu ve ben şimdi açılmak istiyorum diye nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Evet izin verir ama içten içe çok üzülür. Şu an 7. Sınıfım, benim yaşımdaki diğer arkadaşlarıma özenmeye başladım nedense... Nefsime hakim olmaya çalışıyorum, özenmemeye çalışıyorum ama olmuyor. Kendi kendime ileride alışırım, anneme de söylemeyeyim diyorum ama olmuyor. Her geçen gün daha da çok açılmak istiyorum. Yaşıma göre tesettürü de doğru uygulayamıyorum, pantolon giyiyorum. 13 yaşında ferace gibi şeyler de giyemem. Ablam geç kapandı ve pişman olduğunu da söyledi. Bana kendi kıyafetlerinden ayırmıştı büyüyünce giyersin diye ama hepsi açık kıyafetler. Onları gördükten sonra iki saat üzüldüm. Evet böyle olmaması gerekiyor tesettürü sevmem gerekiyor ama yapamıyorum. Her gün vesvese veriyor şeytan. Artık örtüyü kapattığım zaman bunaltı geliyor, başım ağrıyor. Bunları söylediğim için günaha da giriyorum ama özendikçe de giriyorum. İleride dışlanacağımdan da korkuyorum, Açılınca çevremde olacak tepkilerden de korkuyorum. Napıcam, aileme nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Aradan bu kadar zaman geçmişken nasıl söylenir ki.. Ayrıca söylersem, konuya nasıl girerim onuda bilmiyorum. 😓😓 Keşke en başında dinleseydim annemi...

Çok zor bir an aynısını yaşadım eve açık geldim ve açılmak istiyorum dedim cesaret isteyen birsey. Babam da düzgünce anlattı sonra açılmamaya karar verdim farz sonuçta yani ne diyim

kimseyi onemseme kendi kararın ailen olsa bile katisdirtma biyere kadar karismaya hakları var

Ben 16 yaşındayım 7. sınıfta kapandım sonradan açılıp 8 de yine kapandım ve şu an hala kapalıyım ve 11'e gidiyorum. açılmak istiyorum ama babam sürekli namaz kıl diyip duruyor kılmadığımıda biliyor. anneme söylemek istiyorum ama cesaretim yok babamın çok sinirli bir yapısı var ne yapıcam hiç bilmiyorum. okulumda fazla açıklar var ama asla onlar yüzünden açılmak gibi bir şeyim yok annemle babam izin versin gerisi benim için önemli değil hatta annem izin verse o babamla konuşur annemle nasıl konuşabilirim sizce?

Ben 8. sınıf sonunda kapandım şu an 10. sınıfım ve kapalı olmak istemiyorum annemim baskısıyla kapanmıştım zaten anneme söylemek istiyorum ama aşırı çekiniyorum benimle konuşmayı keser çok kızar telefonumu bile alabilir açılmama da izin vermez çok güzel bir kızım kendimi çok beğeniyorum fiziğim de güzel ama kapalıyken kendimi beğenemiyorum bu beni kötü hissettiriyor tek sorun annem annemi ikna edebilsem diğer herkesin ne söylediği gram umurumda olmaz henüz annemle bu konuyu hiç konuşmadım ama tavrını tahmin edebiliyorum kesin kim senin aklına giriyor falan diyerek telefınumu alır karıştırır falan ben gayet ahlaklı ve karakterli bir kızım ama ailem sanki başım kapal olursa sadece o zaman gerçekten müslüman olacakmışım gibi bir baskı yaratıyor ne yapabilirim bunu uygun dille ve cümlelerle nasıl anlatabilirim bilmiyorum bu konu psikolojimi de çok etkiliyor

bende 2 yıldir açilmak istiyorum 4 sınıfta kendi isteğimle kapandım ailem izin vermiyo bi kac kez söyledim ailem kızmadı ama asla izin vermiyeceklerini söylediler ailem birini sevdimi düşünüyolar aileme islamda zorlama olmadını söylesemde beni umursamadilar şu an 8 sinıfa gidiyorum bene rehberlik öğretmeniyle konuşucam en azından annemle konuşsa bile belki benim ne demek istedimi anlarlar yinede izin vermezlerse böyle yaşamak zorunda olucam ama zorla kapalı kalmamin Allah katında birşeye yaramiyo kendi icimizdeki imanla kapalı olmamızın kerektiğini ben biliyorum ama aileme ne kadar söykesemde asla izin vermiceklerinide biliyorum

Bende senin gibi bir durumdayım hatta bügün konusucam annemi karsima alip annene anne bir gelirmisin bisi konusalim de biraz kekele oda em kızım dicek sonra söle eyer ergenlige girmediysen izin verceni düşünüyorum eyer girdirsen biraz annenin üstüne gitmen lazim annen eyer kapali biriyse isin daha zor benim annemde kapali ama ben onla konusacakarimi uyumadan önce kafanma kurdum eyer izin vermesse anneni mutk et yani ona ev islerinde yardim et gözüne gir belki daha kolay olur inş yardımım dokunmustur 😊

ben kapanalı 1 yıl bile olmadı ama annem izin vermiyo açılmama hiç de kendi isteğimle kapanmadım açılmak istediğimi söylediğimde beni umursayan olmadı ne dediysem takmadılar en son bugün konuştum hayır dediler dinde zorlama yok diyolar ama açılmama izin vermiyolar artık ne yapıcağımı bilmiyorum

Benim dustugum durumla ayni aaa 😂😂 kuzum ben de yasadim bunu ben de iki sene kapaliydim okulumdan ama acildim zorla kapanmistim bir yandan baba baskisi ve ogretmen di

Dinde zorlama yoktur evet , yani istediğin dini seçmekte özgürsün ama seçtiğin dinin kurallarını uygulamak zorundasın. Bu sözün açılımı budur yanlış açıklamayın lütfen.