Açılmak istediğimi aileme nasıl söyleyebilirim?

Yaklaşık 6 aydır ciddi ciddi düşünüyorum açılmayı. Neden kapandığımı, niçin kapanmamız gerektiğini vs çok sorguladım ve çok araştırdım fakat hiçbir şey bana tatmin edici bir cevap veremedi. Sorduğumla kaldım ve artık gerçekten bunları düşünmek istemiyorum. Kendi isteğimle kapanmıştım fakat şimdi düşününce nedeninin imam hatipte olmam ve sınıftaki çoğu kıza özenmem olduğunu gördüm. Ben bunu yapamıyorum. Giydiğim hiçbir kıyafeti kendime yakıştıramıyorum. Dışarı her çıkışımda ölçülü (tesettür diyesim gelmedi çünkü tesettürlü değilim zaten tam manasıyla) giyinmek zorunda olmak düşüncesi beni çok sıkıyor. İstediğim gibi dışarı çıkmak istiyorum. Bu anlık bir heves midir diye kendime müddet vermiştim ama o müddet doldu ve ben daha da çok istiyorum. Açıkçası çok büyük günahlar alacağımı düşünmüyorum çünkü aslolan kalp bence. Çok düşündüm defalarca ağladım. Ben artık açılmak istiyorum. Anneme birkaç defa söyledim kızdı haliyle. Ama bayağıdır açmıyorum bu konuyu ve büyük ihtimal unuttuğumu düşünüyor ama benim aklımdan hiç çıkmıyor. Babama nasıl söyleyeceğim hakkında ise hiçbir fikrim yok nasıl karşılayacak bilmiyorum. Ben uzun zamandır bu fikirle yaşıyorum dolayısıyla alıştım ama ilk defa duyunca ne tepki verecek bilmiyorum. İkisi de dindar insanlar. Allahım lütfen bir cesaret konuyu açabileyim ve hasarsız atlatalım bu konuyu. Buraya kadar okuduysanız size sorum: Neler söylemeliyim ki yumuşasınlar ve bana bir nevi acısınlar. Çünkü ben kendimi acınacak halde görüyorum. Böyle hayat geçmez.