22 yaşındayım ailem hiçbir şeye izin vermiyor?

bunu gözyaşları içinde yazıyorum. 22 yaşında iyi bir üniversitede okuyan bir kızım. Ailem o kadar yobaz ki kız arkadaşlarımla bilebuluşmama izin vermiyorlar. Geçen dönem erasmus sınavını kazanıp ispanyada okuma hakkı kazandım yeni yerler gördüm. Bu sadece babamın desteği ile oldu. Annem babannem amcalarım hiçbiri beni tebrik bile etmedi sanki kötü bir şey yapmışım gibi davranıyorlar. bugün 6 senedir tadığım kız arkadaşımın mezuniyeti vardı bugün onlara gidecektim tam hazırlandım evden çıkıcam babannem kimmiş arkadaşın ne işin var bu saatte akşam gidersin dedi. Ben babanne o benim en yakın arkadaşım aylardır görüşemiyoruz biraz vakit geçiririz dedim. İzin vermedi. Çıkardım üstümü hüngür hüngür ağladım odamda. Arkadaşım da o kadar istekliydi ki gelmem için birbirimizi çok özlemiştik. Ben böyle bir kız değilim baskı kurabilecekleri eve kapatacakları biri olmadım çok hassasım çok üzülüyorum mahvoldum yarın çok önemli bir sınavım vardı bu moralle neredeyse intihar etme düşüncesi bile aklımdaylen sınava da çalışamadım. Ben ne yapacağım saatlerdir ağlıyorum bu nasıl aile bu iyilik değil kötülük beni içten içe bitiriyorlar :(((