Bir anne kasıtlı olarak evladının kalbini kırmayı üzmeyi nasıl beceriyor nasıl yapabiliyor ya 😢 ?

Kasten yapıyor, anneliğin verdiği pozisyonu resmen suistimal ediyor kasten anneliğini kullanıyor karşıdaki çocuğunun da üzülebileceğini hiç düşünmüyor bana istediklerini yaptırmak için kırıyor beni rencide ediyor duygu sömürüsü yapıyor psikolojik baskı yapıyor alay ediyor çok yıprandım ya yemin ederim

Kuzuuum sen çok dolmuşsun, bir nevi her anne öyledir aslında daha geçen iki bardak yüzünden annem de bana demediğini bırakmadı mesela😂 Fazla kafana takma dediklerini bence tamam annecim diyerek geçiştir ya da karşına al adam akıllı konuş kırıldığını belirt

Ben kırıldığımı anneme belirtemiyorum ki ona karşı duygusuzu oynuyorum çünkü annem benim duygularımla alay ediyor. Ona üzüldüğümü belirtince sesim titriyince alay ediyor taklidimi yapıyor, ağlayınca alay ediyor. Benim annem, ben üzülüp ağlayınca bana sarılıp öpüp benim için üzülen bir anne değil, benim annem benim ağlamamla üzüntülerimle keyifle alay eden bir anne. Üstelik gözyaşlarımın sebebi kendisinden başkası değil. Onun yaptıklarına üzülüp ağlıyorum ve benimle alay ediyor.

Hiç öyle birşey yok sevilmeyince sevilmiyorsunuz omur boyu onun neler yapsan boş omrunu harcasan yok yine kıymeti yok olmuyor

Kaç kez sordum bunu. Bir cevabı yok ki kadının cevap veremiyor hani sen böyle edepsizlik yaptın şunu yaptın bunu yaptın diye önüme bir neden koysa anlayacağım. Yok bir sebebi filan. Hemen lafı çeviriyor ne kadar asisin ne kadar aksisin nasıl bana hesap soruyorsun Allah senin gibi evlat düşmanımın başına vermesin diyip duruyor.

Aslında böyle olunca hep kendilerini görüyor ola bilirler veya sen kendi yollunu ciziyorsan anneninde bu hoşuna gitmiyorsa hani.

Sen doğru yoldan cıkmadan ailene ve kendine saygini kayıp etmeden fazla takma davranişin

benimki bana çünkü seni sevmiyorum diyor.. 2 aylıkken mutak tezgahının küvetine koyup boğulup öleyim diye suyu açmasını mı dersin, bana hamileyken düşük yapmak için içtiği ilaçları mı dersin.. her birini sıraya koyup içime içime kan ağlatıp bırakıyor:(( herkes anne olmamalı

İşte öyle olduğu için sabırlı davranıyorum o beni üzdüğü hiçbir zaman ben onu üzmek için hamle yapmadım, ne zamandır susuyorum artık kelimeler içime sığmaz oldu. O üzülmesin diye beni üzdüğü zamanlar karşılık vermedim bir gün kaybederim de pişman okurum diye. Ama hep mi anneler önce gidiyor, hayat bu ya, evladı anneden önce gidemez mi? O neden bunu düşünmüyor, belki ben gidebilirim, beni üzmemeyi neden düşünmüyor?

Sende kendine göre haklısın canım. Çok dolmuşsun. Yaşın kaç bilmiyorum ama zaten evlenince evin barkın ayrı olucak. Şimdilik sabretmeye gayret et derim.

İstesemde üzemem zaten ne yapayım bekleyeceğim artık evlenmeyi, ozamana kadar üzülmeye devam... Ben okuldayken, dışarıdayken annemden ayrıyken hep onu düşünüyorum birden içime korku düşüyor onlara birşey olmasın diye sanki onu ben koruyacakmışım gibi hiç yanından ayrılmak istemiyorum ama onun yaptıklarına bak. Sanki annelik duygusu onda değil de bende, o şefkat ve merhamet duygusu cidden bende daha fazla.

Bence bu kadar dolduğunu üzüldüğünü belli et annene. Oda bir düşünür ne yapıyorum ben diye heralde. Kafana takmamaya çalış evde fazla muhatap olma hatta küsmeyi bile deneyebilirsin bence. Farketsin biraz hatalarını.