Babam neden sevmedi beni?

Hic bir zaman bencil bir çocuk olmadım, hiçbir zaman fazlasını istemedim. Hep elimdekiyle yetinmesini bildim. Kücük, kalbi kırık bir kız çocuğuydum. Otesi yok... Lakin sevilmedim be, babam hic sevmedi beni, hic basımı okşamadı, hic doyasıya 'kızımm' demedi. Hep kendimi suçladım, kotu bir çocuk olarak gordum kendimi. Sucumu bile bilmiyordum. Ne yaptımki ben ona? Her gun gece gec saatlere kadar kahveden gelip azıcık da olsa yüzünü görmek, iyi olduğundan emin olmak istemekten, onu koşulsuz sartsız sevmekten başka ne yaptım ben. Hep o olmak istedim, ağzından çıkacak tek bir güzel söz işitmek için cok çabaladım. Benim babam bana hic masal okumadı, okumadı iste... Hic taramadı saclarımı, sevmedi de. Sevmedi iste be... Hic oynamadım o süslü ince belli oyuncak bebeklerle. Hic olmadı rengarenk tokalarım. Bayramdan bayrama nasip olurdu iki parça yeni kıyafet. Ama benim hiçbirinde gözüm yoktu. Ben sadece babam beni sevsin istedim. Ama bıraktı... Bıraktı iste. Bir gece geldi, bavulunu hazırlayıp gitmeye yeltendi. Yapıstım bacaklarına. İlk defa ağladım, ilk defa yalvardım. Kosulsuz sartsız sevgisini istediğim o adamın bana öğrettikleri, ardından bıraktıkları bunlardı. Ha bir de annem ve kardeşim... En büyük hazınelerim. Babam gittikten sonra bir daha hic ağlamadım. Söz verdim yeminler ettim. Bundan sonra 'baba' benim dedim. Annem ve kardeşimi bir baba gibi koruycam hep sevicem onları. Yaptım da, basardım da... Lakin hala kucuk bir kız çocuğuyum be... Hala bir yanım baba diye sayıklıyor. Niye sevilmedim? babam beni niye sevmedi?

Sevilmedik... Lakin güzel sevilmedik... Daha da sevilmeyiz.
İyi geceler
Babam neden sevmedi beni?
Cevapla