Son 3 ayda çevremdeki bütün yakın arkadaşlarımı teker teker kaybettim.
4 kişilik bir arkadaş grubunda idim ve özet geçmek gerekirse bu kız grubundaki 2 kızın hoşlandıkları çocukların benden hoşlanması (hatta birinin benimle çıkmak istemesi) olayları üst üste patladı ve ben çocuklara olumsuz bir yanıt vermiş olsam da bu kızlar bana içten içe kin besledi. Başlarda her şey iyiydi fakat sonrasında ara ara laf sokmaya başladılar, aşağılamaya ve ezmeye başladılar ve ben gerçekten çok üzülüyordum sonunda dayanamadım ve onlarla arkadaş olmak istemediğimi belirttim.
Pekala hakaretlerle uğurlandım.
Aralarından birkaçı ile iyiydim fakat bana gülüp dedikodumu yaptıklarını biliyordum.
Ardından en yakın erkek arkadaşım benimle aniden arkadaş olmak istemediğini söyledi.
Neden bile vermeden.
Çok değişmişim.
Sadece böyle diyordu.
Bunlar aslında fasa fiso. Ben bir dolu kazık yedim ve yarım bırakıldım. Şimdi okulda dışarıda her yerde yalnızım. Buna alışmaya çalışıyorum ama bir yandan da üzülüyorum. Güvenebileceğim kimse kalmadı. Sahte arkadaşlıklar da istemiyorum.. Okuldaki son senem mezuniyete bile gitmek istemiyorum. Hala aptal gibi biri beni kurtarsın diye bekliyorum ve kendimden nefret etmeye başladım. Ne yapmalıyım?
4 kişilik bir arkadaş grubunda idim ve özet geçmek gerekirse bu kız grubundaki 2 kızın hoşlandıkları çocukların benden hoşlanması (hatta birinin benimle çıkmak istemesi) olayları üst üste patladı ve ben çocuklara olumsuz bir yanıt vermiş olsam da bu kızlar bana içten içe kin besledi. Başlarda her şey iyiydi fakat sonrasında ara ara laf sokmaya başladılar, aşağılamaya ve ezmeye başladılar ve ben gerçekten çok üzülüyordum sonunda dayanamadım ve onlarla arkadaş olmak istemediğimi belirttim.
Pekala hakaretlerle uğurlandım.
Aralarından birkaçı ile iyiydim fakat bana gülüp dedikodumu yaptıklarını biliyordum.
Ardından en yakın erkek arkadaşım benimle aniden arkadaş olmak istemediğini söyledi.
Neden bile vermeden.
Çok değişmişim.
Sadece böyle diyordu.
Bunlar aslında fasa fiso. Ben bir dolu kazık yedim ve yarım bırakıldım. Şimdi okulda dışarıda her yerde yalnızım. Buna alışmaya çalışıyorum ama bir yandan da üzülüyorum. Güvenebileceğim kimse kalmadı. Sahte arkadaşlıklar da istemiyorum.. Okuldaki son senem mezuniyete bile gitmek istemiyorum. Hala aptal gibi biri beni kurtarsın diye bekliyorum ve kendimden nefret etmeye başladım. Ne yapmalıyım?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar