Babamdan bıktım, usandım artık. Ne yapabilirim?

Babam 56 yaşında. Bizi okutmak için çalıştı, çabaladı sağolsun ama kardeşimle bana asla aynı davranmadı. Beni denek tahtası olarak gördüler annemle birlikte ve kardeşim ise benim yapamadığım her şeyi yaparak büyüdü. Şimdi bana İzin vermedikleri halde onu şehir dışına okumaya da gönderiyorlar. Buna çok kızgınım ama konu aslında bu değil şu an.

Babam gerek evde, gerek akşam yemeğine gittiğimiz restoranda, gerek gittiğimiz misafirlikte o kadar iğrenç bir şekilde yemek yiyor ki dayanamıyorum gördükçe. Genelde babalar ağır olur ama benim babam aşırı laubali. Arkadaşlarımın babalarına özenirdim bu yüzden. Hasta olduğumda, hastane yürüyerek 10 dk mesafede olmasına rağmen benim yürüyecek mecalim yokken bile taksiye para vermeyecek kadar cimri. Otobüse bindiğimiz zaman nereye oturacağıma bile babam karar veriyor. Bugün yer olmadığı için annem babam ve ben ayrı ayrı kişilerin yanlarına oturduk. Benim yanımdaki adam kalkınca babam koştura koştura annemin yanına gitti alıp yanıma oturttu kendisi de annemin yerine oturdu. Otobüstekiler ne oluyor diye baktılar. Rezil rüsva ediyor her yerde. Artık gerçekten utanıyorum babam olmasından. Seviyorum bu gerçek ama çok utanıyorum. Onunla toplum içine girmek istemiyorum. Çıldırmak üzereyim ne yapabilirim?