Annemle kavga etmekten bıktım usandım artık?

Genelde kızlar anneleriyle 13-14 yaşlarında kavga etmeye başlarlar. Çünkü kızı büyüyen anne onu kontrol altında tutmak ister bir yandan da bir sorun çıkarsa diye alttan alttan kızı babaya şikayet eder. Baba tabi ki kızının sorunları ile asla yüzleşmek istemez. Hele sevgili filan duyarsa kalbine iner. Bu nedenle anneye güvenmek zorunda kalan baba kızıyla ilgili neredeyse her konuyu anneye bırakır. Anne ise arada babayı kızına, kızını babasına şikayet eder. Böylelikle anne hiçbir sorumluluk üstlenmez. Kızın başına bir şey gelirse ben sana dedim herif bu kız başına iş alacak diye hep sen yaptın bu kızı der. Baba bir şey yaparsa ben sana dedim kızım bu babanın böyle yapacağı belliydi der. İnsanlar düşe kalka hatalarıyla yaşar ve iş yaparlar ancak arada ben hep masumum bir yanlış, bir hata olursa ben dediydime sarılmak doğru mudur? Yanlıştır elbette. Yanlış olduğu içinde anne ile kızları karşı karşıya gelirler. Kızın yaşı büyüdükçe babasının kendisine karışmadığını hatta haberi bile olmadığını anlar ancak yinede bu baskı kısıtlama niye var diye sorgulamaya başladığında saf olduğunun annesinin ortada bütün mevzuyu çevirenin olduğunu gördüğünde babaya yakınlaşma anne ile kötü olma devri başlar.
Bu yaşlar 13-14 yaşlarıdır. Bu devreye yakalanan annenin işi zordur bir kere kızı gözünde oyuncuya çıkınca adı artık kızına kendini ifade edemez, doğru şeyleri dahi anlatamaz.

Ben böyle durumlarda ne yapmak istiyorum biliyormusun genelde yazın oluyo dışarı cıkıp sessiz biyerde kimsenin olmadığı yerde gözlerimi kapatıp sadece kuşları dinlemek istiyorum veya deniz sesi bu bana çok huzur veriyo dersim varsada dersime odaklanıyorum dertlerimide kenara atıyorum