Kendinizi hiç ailenizden biri değilmiş gibi hissediyor musunuz?

Öyle kendi kendime yetebilmeyi öğrendim ama içimdeki bu boşluğu Nasıl doldurucam

Malesef ona bende çare bulamadım henüz. Elden bir şey gelmiyor. Alışmaya bakacaksın

Peki ya sonra? Kaçıp gitmek gibi hayallerin yok mu hiç?

Gitme hayallerimden çok planlarım var. Bunun da bilincinde ailem. Çok istemiyorlar gitmemi ama kararlı olduğumun farkındalar. Burayı sevmiyorum. İnşAllah çok uzun süre daha vaktim burada geçmeyecek.🙏🏻

Ama nereye gidersen git aile ve akrabalardan tam olarak kopamıycaksın aile neyse de akrabalarla görüşmek isteniyorum ve en çok Canımı yakan da bu

Sevmediğin akrabalarınla görüşmek zorunda değilsin. Ben görmüyorum sevmediklerimi.😊

Ama ben öyle hissediyorum. Bu ev dışında onlarla paylaştığım başka bir şey yok ki.

Öyle bir şey değil

19 .

Bende 19 yaşıındayım. Eskıden senın gıbı hissederdım tabii annem dışında zamanla geçiyor şu an babamı anlıyorum ablalarımı yani tam olarak sana ne yansıttıklarını bilemem ama zamanla ögrenıyorsunkı ailenden başka kimsen yokmuş.. Allah onları başımzdan eksık etmesın :(

Geçeceğini sanmıyorum. İçimdeki boşluk Nasıl dolucak

Tam olarak neden böyle hıssettıgıını acıklarmısn

Sen ailenle neleri paylaşıyorsun mesela

Ben yeri geliyor aynı sofrayı dahii paylaşamıyorum. Ablamlarla aramda 5 - 7 yaş var. Ve biri evli biride nişanlı sakaryada okuyo. aramızla fazla yaş oldugu için pek bişey paylaşamadık cunku 4 senedır yanımda yoklar nerdeyse. Annem benı dinlemez işten gec gelir yorgun olur başı agrır babamla ne konusabılırım ki. Ama tabıkı toplandıgımız zaman eglencelı saatler gecırdıgımız olmuştur. Hep hissetmışimdir beni sevdıklerını yanımda olduklarını Ama eskıden de senın gıbı hıssederdım. Yani demem okii seni dışlayacak hallerı yok onların hepsi senın gibi olamaz ama sen onlar gıbı olmaya gayret gösterebılırsın..

Ben neden onların yanında olmadığım biri olayım. Zaten yoruldum. Seninle durumlarımız farklı. Siz bir araya geldiğinizde eğlenebiliyorsunuz. Biz bazen yemekte hiç konuşmadan kalkarız. Çünkü konuştuğumuz her şeyde fikir ayrılığına düşüyoruz. Dışarda ne kadar cahil insanlar dediğim insanlardan biri de benim ailem. Ama ne yapabilirim ki çırpınıp duruyorum sadece değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmeye çalışmaktan yoruluyorum. Beni anlayamazsınız boşver o yüzden

hımm peki ne dıyeyım. üni okuyorsan az da olsa rhatlarsın okumuyorsan kazanmaya çalış bu sni onlardan uzaklaştırır sende o zaman boşluklarını doldurmaya başlarsın

Nası başa çıkıyorsun bu duyguyla

Ortak nokta bulmaya çalışıyorum ki annemler benle ilgilililer ben oda da otururken yanıma gelirler ne yapıyorsun diye bende arada salona giderim yaptıkları izledikleri şeye bakar 1 saat oturur tekrar odama geçerim bizim temel sorunumuz zevklerimizin farklı olması ve anlaşamamız eskiden daha çok sorunlarımız vardı ama şimdi iyiyiz ben onlara anlayış gösteriyorum onlarda bana
Ama akrabalarımla büyük bir kopukluk var kimseyi kendime yakın hissetmiyorum mesela hiç bana bayram harçlığı verdiklerini ısmarladıklarını bilmem soğuk duruyorum onlara karşı bayramlardan bayramlara giderim teyzemlere mesela kuzenlerimle de aram iyi değil çoğu benden ya çok büyük ya da küçükler

Kendi düşüncelerimi okuyorum sandım bir an. Tam olarak bende öyleyim.

Nası başa çıkıyorsun peki

çıkmıyorum, öyle yaşıyorum kendi bildiğimce.