Herkes hakettiğini mi yaşar?

Her gecenin sabahında güneş doğar. Her yıkılışın bir dirilişi, her düşüşün bir kalkışı vardır. Bazen yalnız düşüp, yalnız kalkarsınız. Birinin sizi kaldırmasıyla arasında ki tek fark avuç içlerinizin de acımasıdır. Belki iki sene öncesine dönmek istersiniz uyandığınızda belki de tam olarak o an da kalmak. Gitmek ya da hiçbir yere kıpırdamamak istersiniz belki. Tamamiyle unutmak ya da hiç unutmamak. Elbet incinirsiniz. Herkes incinir. Ama sizi kimin daha az inciteceğini seçebilirsiniz. Ne olursa olsun sırtınızı dönemedikleriniz vardır. Bir de sırtınızı dönemediklerinizin, size sırtını dönmesi. Belki bir gün mutlu olursunuz çok uzaklarda bir yerlerde. Belki de düştüğünüzde kalkamamanızın bir sebebi vardır. Ne olursa olsun çektiğiniz acı sizi öldürmezse, güçlendirir. Ve her sonun yeni bir başlangıcı vardır. Herkes hak ettiğini yaşamaz bu hayatta, sizin ne kadar çok ya da az şeyi hak ettiğinizi düşünüp yaşattıranlar vardır. Her biten günden kalan bir iz vardır. Bazıları derinlemesine işler. Ve biliyor musunuz herkesin unutamayacağı bir cümle vardır ömrü boyunca. Yerine geçmek istediği bir insan, bir kitap kahramanı, bir mutluluk sebebi. Herkesin uyanmak istediği mutlu sabahlar vardır. Herkesin birşeyleri vardır kıyıda köşede kalan. Senin neyin var oturup düşündüğünde, hep seninle olan?

Herkes hak ettiğini yaşamaz. Madem kader var kimin ne yaşayacağına Allah karar verir. Eğer herkes kendi yolumu kendim çiziyorum diyorsa "bence" Allah'ı inkar etmiş olur.