yok neden sinirleneyim.. ben kendimi bildiği sürece insanların benim hakkımda ne dediğini pek önemsemiyorum çirkin ece :) tabi doğruysa önemserim dedikleri
sen ağlama melisa.. kendine sarılmanı istemem.. Etrafinizda yurekten aglayan bir kadin varsa, bilin ki, olgunlasiyordur. Bilin ki, gercekleri kabul etmeye baslamistir. Bilin ki, artik askin olmadigina inanmistir. Bilin ki, sarilacak tek bir dogrusu kalmistir. O da kim, ne diye sormayin artik! Cok aglayan kadinlar, eninde sonunda kendilerine sarilirlar cunku!
Ve sonra ağlamaya küser kadın, görür çünkü göz yaşlarının kirini, görür çünkü, göz yaşlarını degersizlestirenleri, Ağlamaya küser kadın, kendine sarılacak kolları kalmamıştır çünkü, Ağlamaya küser kadın, acı çekmekten taşlaşmıştır çünkü Ağlamaya küser kadın, içine atmayı öğrenmiştir çünkü Ağlamaya küser kadın, kan yutar, irin yutar, yine de ağlamaya küser kadın Bir kadını ağlamaya kusturmeyin, ağlamaya küsen kadın, sadece nefes alan kadındır, ondan yaşamasını beklemeyin.
yağmur ol melisa yağmur.. Yağmur gibi olmalı insan… Ayırt etmeden tüm insanların üzerine yağmalı… Müjdelerle gelmeli… Sevindirmeli tasalı yürekleri… Kâselerini YARADAN aşkıyla doldurup, susayan gönüllere boşaltmalı… Susuzluğunu bilen ya da bilmeyen bütün muhataplara ulaştırmalı can suyunu…
çok konuştum yine ben.. bugün depresif günüm sanırım.. bazen kaybederim kendimi.. kendimi bile unutuyorum.. kimsin diye sorsalar uzun zamandır hiç kimseyim diyecek gibi oluyorum bazen ve o bazen bugün..
Dün, hayat çemberinde düzensizce ürpererek dalgalanan bir zerre olduğumu hayal ettim. Oysa bugün, kesinlikle biliyorum ki, çember benim ve hayat bütünüyle düzenli zerreler halinde benim içimde hareket ediyor.
(...) Ve böylelikle umut etme kabiliyetimizi aldılar elimizden. Ne diyeyim; Dilerim ihtiyacı olan birilerine gidiyordur bizden çaldıkları umut. Dünya adaletsiz çocuk! Dünya zorba!(...) Nazım Hikmet Geceye bıraktım şiiri, ve çalınan umutlarımı hediye ettim sana
Bütün hayallerin umutla başladığını asla unutmayın. Mutlu sona ulaşan her başarı hikayesi, şu sözlerle başlar: Bir zamanlar umut eden bir adam veya bir kadın vardı. Sizin hikayeniz de aynı şekilde başlamalı.
Bu dünya soğuk. Rüzgar genelde ters yöne eser. Limon ağaçları kurur. Bahaneler hep hazır. Güzel günler çabuk geçer... Cahit Zarifoğlu Umut... umut çok, ama bize yok.
En İyi Cevaplar