Ölürsem bence cehenneme gideceğim ve bedenim acı çekecek, yaşarken ruhum can çekişiyor. Ne yapmalym?

Benim dualarım kabul olmaz artık. Bir masumun ahını aldım.

Yüzüne bakamam, iletişim imkanım da yok. Senin annen olsa, babana aşık olan diğer bir kadını affeder miydi? Affetmezdi. Çıkarsız, yalansız bir duygu olsa bile affedilmezdi.

İyi bir insandım ama evli bir adama asık oldum. Eşinin ahını aldım, kul hakkına girdim çok vicdan azabı çeksem bile. Sonumu biliyorum..

Yaşadığımdan pişman değilim zaten ki. Belki iki bekar insan benim onu sevdiğim kadar sevmemiştir birbirlerini daha. Ama bunun günahını, eşinin ahının sonuçlarını biliyorum.

Aşık olduğum adamın bana başka bir kadın için ettiği küfürler ne olacak peki? Bir yanım onu deli gibi özlersen diğer yarım ölümüne nefret etse ondan? Onun yaşattıkları yüzünden karşıma çıkan her erkek kullanmak istiyor sadece, kimseye güvenim kalmadı, kimseyi sevemiyorum hemde hiçkimseyi. Gözlerimi her kapattığımda o, açtığı yaralar, mutsuzluğum, huzursuzluğum, çaresizliğim, bastırmaya çalıştığım acı.. Yapayalnız kalmak ve canım çıkana kadar neden ben allahım diye ağlamak istiyorum ama ailem var

Olan olayları anlatıyorum çünkü

Bir aradaydık, başka bir insan daha hayatına, ben öğrendim, hakaretlerle kalp kırma oldu bunlrın üstüne eşi öğrendi ve benden öğrendi, ahını aldım daha sonra beyfendi pişman olup u dönüşü yaptı ama tekrar aynı şeyleri yaşadık.

Aynen 3 kişiyi idare etmiş. Eşine bir sevgisi yoktu zaten çocuğunun annesi olduğu için duyduğu sevgi dışında, sözde bana aşkından ölüp bitiyordu başka biri daha çıktı. O 3.'yü ortaya çıkardım diye ne orospuluğum kaldı, ne fahişeliğm, ne ahlaksızlığım, ne insanlığım.. Ses etmeyecekmişim o 3.'ye. Her şeyi ben mahvediyormuşum. Neyse işte böyle. Tek üzüntüm bana dokunan ilk adam o ve o* ilan eden de o. Canımı yakıyor o sözleri düşündükçe.

Haklısınız teşekkür ederim çok

:))

Vicdan azabı, yasak aşk yaşamanın acısı, gerçekten büyük bir aşkla bağlı olduğun insanın ihanetinin ve hakaretlerinin acısı, içimdeki anlamsız boşluk, gözümü her kapattığımda sızlayan ve kanadığını hissettiğim ruhum, ailem, baskı altında yaşadığım hayat, bir türlü ulaşamadığım sessizlik, huzur, yapayalnız kalma isteğim..

Anlatacak çok bir şey yok ki.. Yetişkinim ama

Geçmişimi unutamam. Beni her yaşadığımla kabul eden çok kişi oldu zaten ama yapamıyorum.

Sağolun..