Ailem yuzunden hayattan biktim. Napabilirim?

Orta okuldan beri universiteyi kazanip ayri eve cikmayi hayal ettim. Herzaman bana berbat davrandi annem uvey evlat gibi. Kardesimi hep benden ustun tuttu. Beni hizmetci gibi kullandi hep. İs yaparsam iyi davranir yapmazsam kopek yerine koyar. bir kere kendisi dedi seni is yaptiginda seviyorum diye. Kilo problemim var eskiden beri. Hep bana igrencsin berbatsin bakarken midem bulaniyo asla sevgilin olmicak vs seyler soyler. Ki o kadar da degilim. Olsam dahi bir anne evladina nasi bunlari der. bir kere sarilip opup seni seviyorum demedi. Evde ne olursa olsun hep suclu ben olurum. Babam eskiden cok iyiydi bana karsi anneme savunurdu beni falan bosandiktan sonra artik iki haftada bir goruyorum okul cantam koptu yenisini alalim diyorum dik yerine para yok dedi o hafta gidip kendine telefon aldi. Kardesim istediginde hemen verir bana gelince para yok. Kardesim desen zaten annemden babamdan destek aliyo surekli benle ugrasir. Dagitir toplamaz biliyo ki annem bana yaptiricak. Esyalarimi karistirir gunlugumu telefonumu karistirir gider babama anneme soyler. Onun yuzunden gunluk tutmayi biraktim. Ben okula gitmesem hemen o da hasta olur gitmez gelir benle ugrasir falan. Bugun hastaydim titriyorum bildigin. Annemden corba istedim kalk kendin yap dedi. Anne cok hastayim dedim inanmadi. Bide o halimle is yaptirdi bana. Kardesim dedi usutmusum ya falan hemen kalkti ihlamur yapti icirdi. Nasi ayrimcilik yapiyo anlamissinizdir. Seneye universitedeyim. bir sene daha dayanmam gerek. Nasi dayanabilirim bir sene daha lutfen bir akil verin? İntihari bile dusundum bir ara gercekten ama yasamak istiyorum yani. Bu bir seneyi nasil daha dayanilabilir hale getiririm?