Sizinle dalga geçen insanlar oldu mu? Nasıl hissettiniz?

Damarıma bastın uzun uzun yazıcam iyi dinle. 12 yaşımdan biraz sonra ergenliğe girdim. ama bundan önemlisi çevrem değişmişti ailemle başka bir şehire taşındık onların işi yüzünden. ben de 7. sınıfa orada başladım. arkadaş çevre hiçbirşey yok. herşey eskisi gibi olur diye düşündüm ama hesaba katmadığım çok önemli bir şey vardı ;Ergenlik. çok çirkinleştim. her sabah yüzümde 2 kg yağ olurdu saçlarım yüzüm alnım özellikle. sivilcelerden yüzüm gözükmüyordu çok fazla ve çok büyüktüler. yüzüm gerçekten değişiyordu ama acının dibine kadar yaşıyordum bunu. okulda da bu yüzden çok alay edildim çok dalga geçildim yüzüme bile bakılmadı. bende insanların yüzüne bile bakamadım. utandım çirkin yüzümü görmelerini istemedim. kızlara teklif edince bile reddediliyordum. dalga geçiyorlardı ve en kötü tarafı haklıydılar. eski ben yani çocukken çok tatlı birisiydim ama şimdi. ne günah işledim bende bilmiyorum. herneyse bu da böyle geçti ortaokul ve liseye geçtim. ilk 2 senem çok zordu özellikle ilk sene. yeni bir ortam daha ve tipim daha düzelmemişti. sivilce hapı ve çeşitli bakımlar ama en önemlisi HIRS yaptığım için yavaş yavaş tipim iyileşiyordu. lise1. sınıfta 8. sınıfta olduğu kadar çirkin değildim hatta iyileşmeye bile başlamıştım. lise2. sınıfta baya düzelmiştim ve kızlarla bakışıyordum. ve şimdi lise3. sınıfa geçicem bu sene. Ergenliğin üstünden 4 seneden fazla geçti. ilk 3 senem işkence gibiydi. ama şimdi bunu anlıyorum NO PAİN NO GAİN. ! ACI YOKSA KAZANÇ YOK.! şimdi beni beğenmeyen dalga geçen o kızlar peşimde dolaşıyor ve ben onları beğenmiyorum artık yüz vermiyorum. kızlardan başka dalga geçen arkadaşlarım ( sözde arkadaşlar) hayranım oldular hayran hayran izliyorlar. gerçekten karakterim de gelişti bu sadece acı çeke çeke. o kadar yüz vermiyorum hiçkimseye. ve şuanda 17 yaşındayım ve gerçekten YAKIŞIKLIYIM. bakıştığım çok güzel kızlar var ama ben harakete geçemiyorum bu yaşadıklarım yüzünden ama sorun değil herşey zamanla. bunu da aşıcam. benim hikayem bu gerçekten istersen olur..

Bende çok farklı sayılmam.
Çok kilolu ve kısa bişeydim. birde japona benzeyince :) dışlanmak için güzel sebepler öyle değil mi :) çünkü onlara da öyle gelmişti :D ki onca zaman boyunca ezildim ve inan ki onca kızın önünde dayak yemek kadar kötüsü yoktu :/ sonra tekvando ile tanıştım. o gün bugündürde yaparım. beni o ördek yavrusundan kuğuya dönüştürdü :D öyle diyim artık. verdiği özgüven filan cabası :)