Özgüven eksikiligi yaşıyorum. Kendimi başarısız işe yaramaz hissediyorum?

Özgüven eksikiligi var bende. Çocukluğumdan beri sürekli her konuda kıyaslanıyorum. Ailem beni herkele kıyaslatiyor. Çocukken Özgüven eksikliği yüzünden okulda hocanın birinden çok kötü dayak yemistim. Derse katilmadim diye. Okul hayatım hep berbat geçti. Ailem bana hiçbir zaman motive etmedi. Hep o çok zeki senden bir şey olmaz dediler. İlk okul hocam bile sen liseyi bile okuyamazsin demişti. şu an üniversite de insan kaynakları bölümü okuyorum ve kendimi geliştirerek çok iyi yerlere gelmeyi çalışacağım. Özgüven eksikliği olmasaydı ve temel eksikiligim olmasaydı şu an çok daha iyi bölümde olurdum. Hayallerim ve pes etmemek sayesinde buraya geldim. Ama bu sefer de ailem yemek yapamiyorsun diye benim üstüme geliyor. Babam kuzenin çok iyi yemekler yapıyor sense bir şey yapamiyorsun diye beni sinir edene kadar konuşuyorlar. Kuzenim 1 sene boyunca üniversiteyi kazanamadı diye o yıl kendini yemek konusunda kendini geliştirdi. Ben o sene yurtta üniversitedeki derslerle uğraştım. Yemek yapmasa Beceriksiz değilim ama ailemin benim üstüme gelmesinden dolayı yemek yapmak istemiyorum. En zor yemekleri bile istesem yaparım. Sadece beni kıyaslatmasınlar. Hiçbir yapamiyorsun diye söylenir benim kalbimi kırıyorlar. Çok alıngan biriyim. Benim üzerime geldikçe sinirden başka odada sessizce Ağlıyorum. Kaç kere depresyona girdim hep kendim bu durumuma çare buldum. Edindiğim arkadaşlarım çoğu menfaatci çıktı. Hiçbiri de beni aramaz arayanda gecenin köründe dalga geçmek için arır. Hayatımda hiç sevgilim olmadı. Güzel biriyim ama sevdiğim kişi beni kardeşi gibi gördü. O günden sonra beni kimsenin sevecegini sanmıyorum. Yazın hep evde hergün aynı olayları yaşamaktan sıkıldım. Dışarıya cıksam je yapacağımı bilmiyorum. Sosyal faaliyetlerim hiç yok gibi birsey. Bu öz güven ve içine kapanık olmaktan sıkıldım. Bu sorundan nasıl kurtulabilirim?