Kendimi Çok Yetersiz Başarısız ve Amaçsız Hissediyorum? Ezik Hissediyorum?

Çocukluk arkadaşım, kuzenim diğer arkadaşlarım üniversite için hep şehir dışına gittiler güzel bölümlerde okuyorlar ve sevdikleri alanlarda okuyorlar. Ben yaşadığım şehirde ki küçük ve aşırı sıkıcı bir şehirde iki yıllık bir bölüm okuyorum bu sene mezun olacağım.

Çok da istemeyerek yazmıştım ama derslere gittikçe sevmeye başladım bu işi yaparım dedim ki zaten iş olanağı iyi bir bölüm (isg). AMA mesela şehir dışına gidenlere bakıyorum yurt için alışveriş yapıyorlar hazırlanıyorlar toplanıyorlar falan ne bileyim aşırı özeniyorum içimde kaldığı için çok kıskanıyorum kendimi yetersiz hissediyorum falan.

Birde benim evimle üni arası yürüyerek 30dk. öyle normal bi küçükşehir ünisi olduğu için belki de bölümden dolayı aşırı cringe insanlar var kendimi hiç üniversiteye gidiyor gibi hissetmiyorum aksine liseden hiçbir farkı yok benim için.

Ben tekrar okumak istiyorum daha başarılı olmak istiyorum kendimi gururlandırmak istiyorum daha başarılı ve yeterli hissedebileceğim bir bölüm okumak istiyorum ama ailem onlara çok yükmüşüm gibi hissettiriyorlar. Evden çıkmıyorum ihtiyacım dışında bi masrafım yok. Annemle babam ayrı mesela babam sanki dalga geçer gibi 200tl zor veriyor.

Onlar böyle yaptıkça mezun olup hemen çalışayım onlara yük olmayım psikolojisine giriyorum. Daha yirmi bir yaşındayım arkadaşlarım kuzenlerim başka şehirde hem güzelce okuyup hem gezip eğlendikçe ki çar çur para harcamaktan bahsetmiyorum en azından gel bi şurayı gezelim öğrenelim diyebiliyorlar ve ben cidden ev-okul arası yapmaktan nefret ediyorum.

Ama işte kahretsin ki oturup düzgünce sınava çalışmayı da ardım yemiyor. Tembel biriyim çabalasam bile başarılı olamadım bana müstehakmış gibi geliyor ama gençliğimin elimde solup gitmesi canımı çok sıkıyor. Çevremi tek tek güle oynaya yolladıktan sonra eve gelip ağlamak canımı acıtıyor. Yalnızım herkes gidiyor başka yere benim okuldan arkadaşım bile yok kafayı yemek üzereyim.

ağlarken yazdım anlamsız ve garip cümleler olabilir