Ailemle hiç anlaşamıyorum; çünkü onların istediği gibi değilim. Ne yapmalıyım?

Ben agnostiğim, dinlere kesinlikle inanmıyorum ve tanrının da varoluşunu sorgulamakla birlikte olup olmadığını kavrayabilmek adına bilimsel araştırmaları takip etmeye ve tanrı kavramı hakkında olabildiğince bilgi sahibi olmaya çalışıyorum. Annem doğuda doğmuş bir insan ve "12 imam alevileri" adı verilen bir dini soydan geliyor, babam ise arap alevisi. Ben hem anneme hem de babama görüşlerimi açıkladım. Dini kitaplardaki tutarsızlıklara vurgular yaptım, din dediğimiz şeyin tanrının değil insanların ürünü olduğunu anlatmaya çalıştım. Annem görüşlerimi dinledi ve beni mantıklı bulduğunu söyledi ama ardından esprili bir şekilde "yav kızım bu yaşıma kadar zaten öyle dinle minle bir ilgim olmadı şimdi 45'ime geldim, 60 filan olunca bari birkaç ibadet edeyim ne olur ne olmaz" dedi yine de görüşlerime ilgi duyuyor, babam ise beni dinleyip bana bolca soru sordu. Evrim teorisi hakkında ona bilgi vermemi ve neye dayanarak yaratılışı inkar ettiğimi açıklamamı istedi, bu konuda bayağı konuştuk. "Türkçe kuran yanlış çevrildi" iddiaları hakkında aklımda oluşan soru işaretini belirttim ve boş bir zamanımızda babamla oturup arapça kuranı doğru şekilde çevirmeye çalışacağız. Henüz onu tam ikna edemedim ama mümkün olduğunu düşünüyorum. Yani eğer verilere ve olgulara dayanarak olgun bir şekilde konuşursan en azından sana saygı duymalarını sağlayabilirsin (ki normalde ailemle aram çok kötü olmasına rağmen bu konuda hiç kavga etmedik). Eşcinsellik meselesi hakkında ise, şu onur yürüyüşünde oğlunun yanında durup "Babanım seninle gurur duyuyorum." pankartı taşıyan amcayı gördün mü? Eşcinsel değilim, seni tam olarak anladığımı iddia etmiyorum ama kendimi senin yerine koyuyorum, yapacağım ilk şey bu konuda ailemin ağzını aramak olurdu. Yani ne bileyim telefonla uğraşırken birden "Anne bak şu onur yürüyüşü hakkında açıklama yapılmış, harbi sen ne düşünüyorsun yürüyüş hakkında?" vb. sorularla bu konu hakkındaki tepkisini bir miktar ölçebilirsin ve sonra ona göre hareket edersin. İyi günler.

Bir gün çık dışarı yalnız kalcağın biyere geç ve ben nerde yanlış yapıyorum , nerde doğru yapıyorum peki ya ailem nerde yanlış nerde doğru yapıyor diye düşün.. Onlar senin kötülüğünü istemez emin ol. evinin kapısını kapatıp dışarı çıktığında seni ailenden fazla kimse düşünemez. şöyle bir düşün ailen seni kim bilir ne çabalarla buyuttu ve bu surec icerisinde senin geleceyinle ilgili ne hayaller kurdular. hepside ilerde mutlu ol ve hayrlı bir evlat ol diye bence bu bir ebeveynin en dogal hakkı onlarıda anla ve unutmaki senden daha cok sey yasadilar ve hayat konusunda daha tecrubeliler ilerde pisman olcagin seyler yapani istemiyolar.

Aileler genelde böyle oluyor. Kafalarında bir ideal çocuk profili var ve onun tipatip aynisi olmani istiyorlar. Eğer düşüncelerin bununla uyuşmuyosa seni reddetmeye kadar gidebiliyolar. Özellikle din konularında fazla hassaslar. Benim annem de böyle. Sana tavsiyem onlarla bu konulara hiç girme. Yapmak istemediğin biseyi de yapma birak söylensinler. Bir an önce iyi bir okul oku ise gir ve kendi hayatini kur.

Yorumlarıda okudum. Çoğu yaşının getirdiği bir durum demiş ama sen yok demişsin malesef var. Sen ne kadar inkar etsende yetişkinliğe adım atarken böyle dönemlerden geçiyoruz. Benim küçük kardeşim bile kendi bulunduğu odada ki eşyayı istiyor. O benim ailemden biri, evet çok sinir bir durum ama neden bunu kendime sorun edeyim ki? Annenin ve ya babanın düşüncelerini kabullenmek, uygulamak zorunda değilsin. Sadece onlara uy. Tam anlamıyla bir birey olduğunda kendi yolunu zaten çizeceksin. Kendi dinin, kendi özel hayatın, kendi doğruların.. Bunları yaşarken ve bulurken her zaman olumlu olmayı sürdürmelisin.

Annenin evden çık git demesine gerçekten inandın mı? Anne bu anne inansanda ınanmasanda seni sever. Ya babanın yaptığı şeyde sadece söylemek için söylenen birşey belki seni görmek istedi bir iki laf etmek istedi. Ablaların sen eşcinselsin diye kötü karşılayacklardır ben olsam benimde tuhafıma gider bu çocuk böylemi yetişti ki derim. Bende bazen A diye kavga çıkarıyorum evde benden başka herkes Z kesilir veya susar çekilirler ben hiçbir zaman böyle düşünmedim. Son olarak psikologa danışmalısın. Herşeyin yoluna girmesi dileğiyle..

Kardeşim öncelikle hayat senin hayatın iyi düşün müslüman olmak istemesen senin terciğin sana tek birşey söylüyüm ben namazda bılduğum huzuru hiçbir yerde bulamadım sen bulduysan banada söyle değişmez kararım. Sana saygı duyarım eşcinselik konusunda kalbine sadece neyde huzur ve mutluğu bılursan ona git. Sen o kadarr dolmuşsun ki onların düşüncelerini fazlalık olarak görüyorusun. Birde ailen cahil demeyeyimde onlar okuyamamış ve çevre onları çok yıpratmış ve zayıf düşmüşler seninde onlar gibi olmanı istemiyor sen onların ilk erkek göz ağrısın yalnış yola düşme diye bu hep baskı, ama sen o baskıyı sevilmemeyi olarak görüyorsun. Kendini haklı olarak görüyorsun ama yalnış sen kardeşim çok dolmuşun ama yalnız patlıyorsun. Bide müslümanlık konusuna geri dönersek sadece birkeri herşeyi geridebırakıp sanki son namazınmış gibi hiçbirşeyi düşünmeden allahla namazda buluş eğer o huzuru hissedersen namaza başla ve hayatında başarılar. Kardeşim..

Seni çok iyi anliyorum ailelerimizin aslında bizi biz olduğumuz için sevmediğini bu yol öğrendim ve bu beni o kadar çok değiştirdi ki bu yüzden ilerdeki çocuğum çok şanslı olucak ve dediklerine gelirsek benimde ailem muhafazakar öne bile sürmem aq ona bile laf ederler o derece o yüzden tek kurtuluş yolu üniversite bence sen şu an nerdesin napiyosun peki

Benimde aynı sorunum var babam ve abim polis babam herzaman onun istediği gibi bir kız olmamı istedi ama hiçbir zaman onun istediği gibi biri olmadım olmam bu yüzden abimle aramız o kadar iyi değil çünkü o babama itaat ediyo mesleği bile babamın seçimi

Sen şu anda bir çok şeyi yanlış bildiğin için böylesin bence. Ailen için de üzgünüm. Zaten hep sorunlu ailelerin çocukları bu durumlara düşüyor. O yüzden seni suçlayamam. Fakat bilgili bir büyüğüne danışmanı isterim din konusunda. Çünkü belli ki ailen yüzünden ve bilmediğin için soğumuşsun İslam'dan..

Kusura bakma ama sen çok saygısız, anne babasını aşağılayan değer vermeyen bir evlatsın. geberirsin demi gözlüğünü götürüp versen. O anne baba seni büyütmek için neler çekti kimbilir iyi halt yedin hem gay hem dinsizsin büyük marifet

Kötü akıl vermiş gibi olmayayım da ben katlanamazdım çeker giderdim yani ama bence bir süre sabret ya da okula başka bir şehre git