Bana güldüler. bu rezillik değilde nedir?

Arkadaşımlan ilk kez Starbucks 'a kahve içmeye gittik. menüyü görünce kal geldi bize o nasıl tablodur öyle. hiçbirşey anlamadık. o kadar değişik isimler var ki okuyamadık.önümüzde kız grubu vardı hemen benim önümdeki kıza "Starbucks'a ilk gelişimiz önerdiğiniz bir kahve var mı?"diye sorduk. kızda o kahveyi önerdi White chocolota mocha. adını bile söyleyemiyorum. ingilizcem iyi aslında ama yinede söyleyemedim. kızdan rica ettik bize 2 tane o kahveden söyler misin diye. kız 2 kahve bize söyleyip yerine geçti. siparişlerimizi bekledik kızın adıyla geldi kahveler. adam sordu bize bu kahveler sizin mi diye. bizde hayır bizim değil çünkü bizim ismimiz değildi orda yazan. bizim kahveler gelmicek gibiydi bizde sipariş ettiğimiz adama sorduk. adamda biraz bekleyin gelir dedi sırıtarak. bizde bekledik yeniden. baktık bizim kahveler gelmiyor adam yanımıza geldi sizin kahvelerinizin ismi neydi diye sordu. bizde kahvelerin ismini söyleyemediğimiz için birbirimize bakıp güldük. sonra ben kahvenin ismini söyleyemiyoruz dedim. adamda gülmeye başladı. sonra kahveyi yapan adam atladı oda aynı soruyu sordu "kahvenizin adı neydi" bizde kahvenin adını unuttuğumuz için zaten unutmasaydık ne yazar kahvenin adını söyleyemiyorduk bikere. işte unuttuğumuz için fişi uzattık. sonra adam anlamadı heralde fişe baktı bişey demedi. ondan sonra kahvelerimiz ortaya çıktı. meğer kız kendi adını vermiş biz adını bilmiyorduk kızın. işte aldık kahvelerimizİ. bazı çalışanlar bize bakarak güldü. bizde gülüyoduk tabi kendi rezilliğimize. adam bize "bir dahaki sefere ben sizinle ilgilincem dedi pis pis sırıtarak. ondan sonra afiyet olsun dedi gülerek gitti adam. bizde kahveleri alıp çıkıp gittik ordan.