Yaşlandığınız zaman kendinizi tam olarak nerede görüyorsunuz?

Kendimi kalabalıktan biraz uzak, doğayla iç içe, bahçesinde ağaçları olan müstakil bir evde hayal ediyorum. Bir köşesinde atölyem, yarım bıraktığım bir resim, kitaplarım ve yıllardır vazgeçemediğim uğraşlarım...

Ama bütün bunların ötesinde, aynı evde yılları birlikte eskittiğim bir eşim, büyüdüğüne şahit olduğum çocuklarım, belki de bahçede koşuşturan torunlarım olsun isterim.

Çalışmak zorunda olmadığım hâlde üretmeye devam ettiğim, paranın ve zamanın artık peşinden koşmadığım bir hayat...

Yaşlanmaktan pek korkmuyorum aslında. Tek isteğim, geriye dönüp baktığımda hayatımı sadece çalışarak ve bir şeylere yetişmeye uğraşarak geçirmediğimi görebilmek. Bir de sevdiklerimin yüzünde güzel hatıralar bırakabilmek.

Sanırım ben yaşlılığımı bir emeklilik değil, yıllarca kurmaya çalıştığım hayatın içinde huzurla yaşamak olarak görüyorum.

Senin bir planın vardır lakin hayatın da bir planı vardır ve çoğu zaman evdeki hesap çarşıya uymaz dolayısıyla bu tarz sorular sadece iş mülakatı için anlamlıdır ki orada bile sadece niyeti ortaya koyması bakımından önemlidir.

Unforgıven (Delikanlı adam çizgisini bozmaz)

doğanın içinde sakin bi kasabada bahçeli müstakil bi evde akşam kahvemi içip kafa dinliyor olurum büyük ihtimalle şehirden uzak huzurlu bi yer en iyisi

Acımasızca geçip giden zamandan geriye kalan sadece yalnızlıklarımız oldu

Çok yaslanacağımı düşünmüyorum o yaşları görmem zor gibi

Hiç bilemiyorum yine aynı yalnız kalırım bir evde çayımı içer pencereden dışarı bakarım gibi geliyor

Muhtemelen bir hastahanede olurum ajsbsnbs

Hiç düşünmedim

O kadar uzağı göremiyorum ya maalesef