Sadece işi düştüğünde gelen tiplere ne diyorsunuz?

Bir şey demem kalp kırmamak gerekli o yüzden de yapacağım bir thing varsa yaparım yoksa da söylerim ama mesafe koyarım. Yani sonuçta insanız, birinin bir şeye ihtiyacı olmuş bana gelmiş diye düşünüp elimden geleni yapmaya çalışırım. Hani hemen kapıyı kapatıp terslemek bana göre değil. Ama şunu da net anlarım yani, bu insan beni sadece işi düşünce hatırlıyor. O yüzden yardım etsem bile aradaki çizgiyi çekerim, eskisi gibi yakın davranmam. İnsanın içini acıtıyor tabii biraz, hani sadece çıkar ilişkisi gibi olması ama yapacak bir şey yok, herkesin karakteri farklı işte. Zaten zamanla kimin ne olduğunu anlayınca insan kendini korumayı öğreniyor. Mesafeyi koyduğun zaman zaten onlar da anlıyor durumu, yavaş yavaş kendi kendine çekiliyorlar ortalıktan. Bir daha işleri düşene kadar sesleri çıkmıyor, düşerse de artık ne kadar yanlarında olurum orası meçhul. Yine de kırıcılık yapmaya gerek yok, canları sağ olsun deyip geçmek en güzeli.

menfaatsiz adam bulunmuyor bu devirde işi düşmeyenin yüzümüze baktığı yok zaten, o tarz insanları da direkt hayatımdan silip atıyorum hiç çekemem o kafayı