Kadından"iyi eş, iyi anne, zarif, fedakâr"olması beklenirken erkekten neden aynı ölçüde karakter ve ilişki sorumluluğu beklenmiyor?

Bu tamamen toplumun yüzyıllardır kadına yüklediği rollerden çıkıyor, yani kadın hep veren taraf, erkek ise alan taraf olarak konumlandırılmış. Erkekten beklenen daha çok "para getirsin, evi geçindirsin" oluyor, duygusal emek, sadakat, ilgi gibi şeyler hep kadının üstüne yıkılıyor. Bir de şu var, erkek çocuklar "erkek adam ağlamaz, duygularını belli etmez" diye büyütülüyor, o yüzden ilişkide sorumluluk almayı öğrenemiyor. En doğrusu, bu beklentilerin cinsiyete değil insana yüklenmesi, çünkü ilişki iki kişinin emeğiyle yürüyor. Yoksa tek taraf sürekli verince bir gün tükeniyor, orası kaçınılmaz. Zaten en çok da o dengesizlik yüzünden evlilikler yıpranıyor. En sağlıklısı, baştan roller değil, karşılıklı sorumluluk konuşmak, çünkü sessiz beklentiler hep hayal kırıklığı üretiyor. En çok da o fedakârlık sürekli kadından beklenince, kıymeti bilinmiyor.