Babamdan borç verdiğim paramı geri isteyip araba almakta haksız mıyım, siz olsanız ne yapardınız?

Çalışma zorunluluğum yok, babam zengin her neyse. 26 yaşıma kadar hiç çalışmadım, sonrasında bazı deneyimlerim oldu. Tamamen canım sıkıldığı için işe girdim. Her neyse şu anki iş yerimi çok seviyorum (araba alma planım, hayalim vardı hep) e baktım burada da hem işte mutluyum hem ortam güzel, çalıştım. Her neyse babamın parasını harcayıp kendi paramı biriktirdiğim için bir orta halli araba alacak param oldu. Ancak bu süreçte babam 2. inşaata başladı ve kardeşime kız istedik, nişan gibi sözü oldu salonda vs. Kıza altın taktık. Bu süreçte babamın borçları oldu ve ben de birikim yaptığım, araba alacağım altınları borç olarak babama verdim. (Zaten 2 araba var bizim) ama bir şey olsa babamın dilinden kurtulamayacağım için kullanmıyorum. Zaten daha önce 4. de de kalmış ve ehliyeti yakmıştım, o zamanlar çalışmıyordum, kendi paramı kazanmıyordum, babam "sen alamayacaksın ehliyet" deyip orada bıraktırmıştı beni. (Ona hâlâ kızgınım) her neyse. Amcamın oğlunun isteme ve sözü oldu, nişanı olmadı, ev eşyasından oturma odası koltuğunu kız tarafı aldı. Nişanı olmadı. Kardeşimin nişanlısı nişan da istiyor ve ev eşyalarını da geçen aldılar, eve eşyada katkıda bulunmadı, bulunmayacaklar. Babam 2. inşaatına başladı, kız nişan istiyor ama onu da bizden bekliyorlar. Ben de bu süreçte kız tarafı hiçbir şey yapmadığı için sinirliyim. Kendi param oraya gidiyormuş gibi görmeye başladım. İstesem çalışmam ama işimi de seviyorum. Kazandığım paraya da araba almak istiyorum. Arabamı alıp iyice öğrenip ehliyet almak istiyorum. Bana bir akıl verir misiniz? Geçen gün babamla kavga ettim, kız evi her şeyi bizden bekliyor. Nişanı da eğer sen yapacaksan bana paramı ver ya da arabayı kapıda görmek istiyorum diye. Siz olsanız siz de benim gibi hissetmez miydiniz? Ben böyle deyince gelini kıskanıyor oluyorum da onların gözünde?