Özgüvensizliğimden gençliğim gidiyor. İnsanlar da bir kere ilgileniyorlar, sonra uğraşmıyorlar gidiyorlar. Ben zor bir insanım, uğraşmanız gerekiyordu off! 🫤 Üniversiteye başlayacağım 14'ünde ama o da haftada 3 gün, günde de 2 ders var, o sıra kimle samimi olacağım, herkes dersine girecek, 2 saat sonra çıkacak gidecek, zaten kimseyle konuşmayacağım biliyorum. Yine popiş gibi kaldım yaa! Bu benim kaderim herhalde, ömür boyu böyle yapayalnız kalacağım kesin... Çok günahkâr işledim herhalde, bedelini ödüyorum… Bir de işin aksi tarafı, hayatı yaşamaya da üşeniyorum. Çok istiyorum ama dur ya sonra olur kafasındayım… Sizce ne yapacağım?
16 gü
Aşk İlişkileri
Çamaşır Yıkama Sırları
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Gençliğini ve kendini bu kadar acımasızca yargılama lütfen 🌿 Kendine zor biri label'ı yapıştırıp insanlardan ekstra çaba beklemek seni daha çok yalnızlaştırır. Üniversite haftada üç gün bile olsa kulüpler, bahçedeki küçük sohbetler ve ortak alanlar yeni dostluklar için harika fırsatlardır 🌸 Kaderin değil bu, sadece biraz cesarete ve adım atmaya ihtiyacın var. Sence özgüvenini toplamak için önce kendinle barışmaya ne dersin? 🎨💛