Her kadının ihtiyacını anlayan, gerçekten yanına koşan bir erkek arkadaşı var mı?

Ben ona arkadaşlık demiyorum açıkçası, çünkü namahrem olan biriyle öyle samimi bir arkadaşlık, dostluk falan kurulmaz. Bizim inancımızda da kültürümüzde de kadınla erkek arasındaki sınırlar bellidir. Bir erkeğin, hayatında hiçbir bağ yokken her kadının her ihtiyacına koşması, sürekli yanında bitmesi bana pek masum ya da mantıklı gelmiyor.
Günün sonunda arada bir kan bağı, nikah ya da resmi bir bağ yoksa o arkadaşlık dedikleri şeyin altından genelde başka niyetler çıkıyor. Zaten namahrem olan bir erkeğin veya kadının bu kadar içli dışlı olması, her an dip dibe bulunması zamanla o sınırların aşılmasına sebep olur. İnsan kendine karşı dürüst olmalı; dostluk başka bir şey, sınırı korumak başka bir şey. Herkes yerini, mesafesini ve sınırını bildiği sürece bir sorun olmaz ama her ihtiyaca koşan arkadaş kılığındaki ilişkilere ben açıkçası mesafeli bakıyorum.