Çevrenizde sizi terapist olarak gören sadece dertlerini anlatan kişiler ya da arkadaşlarınız var mı?

3 kişiydiler, 2 kişi kaldılar. Gün içinde kafalarını karıştıran bir şey olduğunda bu ikili beni arıyor ama birbirlerini aramıyorlar çünkü ikisi de aynı anda konuşunca anlaşamıyorlar. Ortada dinleyen taraf yok. İnsan gerçekten kendine benzeyene bile tahammül edemezken, bizim tahammül etmemizi bekliyorlar.

O tarz ilişkiler kurmuyorum. Milletin dert kapısı olamam, çok sıkıntıdaysa bir zahmet profesyonel yardım alsın. Tabii ki arkadaşlıklarda olabilecek durumlar vardır fakat hiçbir zaman bu beni kullanabilecekleri seviyeye çıkamaz. Ben kendi sorunlarımı kendim çözebiliyorsam onlar da çözsünler bir zahmet. Küçük günlük şeyler olur ama büyük ve kronik sorunlardan uzak dururum. Sürekli depresif olan insanlardan uzak durmak lazım.