İlk işyerimdeki zengin sosyeteyle hiç görüşmezken son işyerimdeki köylü, fakir insanlarla neden her gün karşılaşıp bağ kopmuyor?

Soruda kurduğun "batılı-sosyete" ile "doğulu-köylü" karşılaştırması ve kullandığın dil zaten cevabın kendisini veriyor aslında. Sorunun cevabı çok basit: Sınıf farkı değil, insanlık farkı "Sosyete" dediğin kesim insanlara genellikle konum, statü ve çıkar gözlüğüyle bakar. Sen o işten çıkıp statünü kaybettiğinde onların gözünde bir geçerliliğin kalmaz bu yüzden seni görmezden gelirler. Samimiyeti küçümsemek "Köylü, doğulu, fakir" diyerek kategorize ettiğin insanlar ise kişiye statüsüne göre değil, insan olduğu için değer verir. Onlar için bir selam vermek, geçmişteki paylaşımı unutmamak bir erdemdir.

Asıl sorman gereken soru şu: Ben insanları neden gelirine ve memleketine göre etiketliyorum? Belki de ilk iş yerindekiler sana tam olarak bu yüzeysel bakış açısının aynasını tutmuştur. Sana selam veren insanları fakir veya doğulu diye etiketlemek yerine, içlerinde hâlâ insani duygular taşıdıkları için teşekkür etmelisin. Zira o beğenmediğin samimiyet, parayla satın alınamayan tek şey.