Anne babayı aramayı, ziyaret etmeyi ertelemek neden en büyük pişmanlık oluyor?

Çünkü yaşarken kıymetlerini bilinmiyor. Çok da zor bir şey değil aslında ama bilmiyorum insanlar pek önemsemiyor. Anne ve babanız'ın kıymetini bilin. Tartışabilirsiniz, kavga edebilirsiniz ama yine de anneniz ve babanızdır. Onların duası olmadan her şey çok mu güzel olacak sanıyorsunuz? Onların yokluğunda hayat daha mutlu daha mı iyi geçecek zannediyorsunuz? Eğer Onların ihmal ederseniz, aramazsanız, kalplerini kırarsanız ve ziyaret etmezseniz öldüklerinde mezarlarını ziyaret edersiniz. Ve çok pişman olursunuz...

Ben anneme baktım en azın dan bebim yolumu gözlemedi çok şükür ama diğer çocuklarının yolunu gözledi hatta onlara daha çok değer veriyordu yanında olmadıkları için ama onlar aramaya bile tenezzül etmediler, hep bahaneleri iş güç, umarım şimdi pişman değildirler hasta yatağında bile tek dertleri işleriydi o işleri onları kurtarır mı bilmem

görseldeki gibi insanları o pencere kenarında bekletmenin telafisi olmuyor çünkü. hayatta her şeyi erteleyip yeniden kazanabilirsin ama giden zamanı ve sevdiklerinin yokluğunu asla geri getiremezsin.

Çünkü insan çoğu şeyi telafi edebiliyor ama zamanı değil. ‘Yarın ararım’ diye ertelediğin bir telefon, bir gün ömür boyu kurulamayacak bir cümleye dönüşebiliyor. Pişmanlık da tam orada başlıyor.

Nasıl olsa yanımızda ya da 1 arama uzagimizda diye yapıyoruz bunu bu dünyadan goctukten sonra ama her şey değişiyor Yaşarken hep aramak lazım sonrasında büyük pişmanlık duyuyoruz

Yanlarında oldum aradım sordum da onlar benim yanımda oldular mı? Bunu da sorgulamak lazım yine de seviyorum

Allah'tan böyle pişmanlığım yok.. dolu dolu vakit geçirdik.. en iyi arkadaşlarım di..:))

Aile çok önemli. Annemi kanserden kaybedince anladım.

Sence

Maalesef öyle