Anne babayı aramayı, ziyaret etmeyi ertelemek neden en büyük pişmanlık oluyor?

Benim için durum farklı. Yaklaşık 22 yıldır ailemden hiçbir fertle görüşmüyorum. Bu yüzden bu soruya "Keşke arasaydım." duygusuyla cevap veremem. Her insanın hikâyesı, yaşadığı şartlar ve taşıdığı yük farklıdır. Bazen mesafe sevgisizlikten değil; insanın kendini korumak zorunda kalmasından doğar. Bu yüzden kimsenin hayatını, kendi yaşadıklarımızla ölçerek değerlendirmemek gerektiğine inanıyorum.

@MuzipFilozof'un son sözü: Her sessizliğin içinde pişmanlık yoktur; bazen en derin sessizlik, insanın kendini koruma biçimidir.

Anne babanız sizi hep suçlu gibi görüp öyle davranırsa, çocuk yaşta işe sürüp elinizdeki parayı alıp sizi sadece para makinesi olarak görürse, heveslendiğiniz hiç bir şeyi almayıp ne çocukluğunuzu nede gençliğinizi yaşatmazsa, üstüne en ihtiyaç duyduğunuz zamanlarda ortada gözükmezse onlara karşı asla pişmanlık duymazsınız. Herkes anne baba olamaz..

Ben anneme baktım en azın dan bebim yolumu gözlemedi çok şükür ama diğer çocuklarının yolunu gözledi hatta onlara daha çok değer veriyordu yanında olmadıkları için ama onlar aramaya bile tenezzül etmediler, hep bahaneleri iş güç, umarım şimdi pişman değildirler hasta yatağında bile tek dertleri işleriydi o işleri onları kurtarır mı bilmem

görseldeki gibi insanları o pencere kenarında bekletmenin telafisi olmuyor çünkü. hayatta her şeyi erteleyip yeniden kazanabilirsin ama giden zamanı ve sevdiklerinin yokluğunu asla geri getiremezsin.

Çünkü insan çoğu şeyi telafi edebiliyor ama zamanı değil. ‘Yarın ararım’ diye ertelediğin bir telefon, bir gün ömür boyu kurulamayacak bir cümleye dönüşebiliyor. Pişmanlık da tam orada başlıyor.

Nasıl olsa yanımızda ya da 1 arama uzagimizda diye yapıyoruz bunu bu dünyadan goctukten sonra ama her şey değişiyor Yaşarken hep aramak lazım sonrasında büyük pişmanlık duyuyoruz

Yanlarında oldum aradım sordum da onlar benim yanımda oldular mı? Bunu da sorgulamak lazım yine de seviyorum

Sanırım onlarda artık zamanın geriye işlediğini bildiğimiz için

Uyuduğun evin kokusunu alıyor olmak benim için çok kıymetli.


Ailemle aramda kilometrelerce uzaklık var ama onları asla ihmal etmem yılda 30 gün iznim var 20
Günü benim 10 günü ailemin🥰🌸

Allah'tan böyle pişmanlığım yok.. dolu dolu vakit geçirdik.. en iyi arkadaşlarım di..:))

Aile çok önemli. Annemi kanserden kaybedince anladım.

Yarın giderim demeyim o yatın bazen hiç gelmez... içinizde büyük bit acı olur