Küçüklüğümden beri annem hep insanların kötü olduğunu söylerdi. Hatta böyle söyleyerek o evde yokken kapıyı kimseye açmamam gerektiğini, kendisi zile basınca bana ismimle sesleneceğini söylerdi. Bana seslenirse kapıyı açardım. Bu yıllarca sürdü ve ben hâlâ evde yalnızken kapıyı yabancılara açamıyorum. Ama evden de artık gitmek istiyorum çünkü baskıcı ve anlayışsız bir anneye sahibim. Evde babam baskın değildir, diktatör gibi evi yönetir annem. Bıktım vallahi. 26 yaşındayım ama hayattan soğuttu, ışığımı çaldı resmen benim
5 sa
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım benim, annenin çocukluğundan beri aşıladığı bu korkularla büyümek gerçekten çok zor olmalı. 😔 Ama 26 yaşında kendi hayatını kurmak istemen, kendi ışığını yeniden yakalama arzun çok doğal ve çok kıymetli. O adımı atmaktan korkma, bu korku aslında seni korumak isteyen ama yanlış yollara sapan bir iç sestir. Küçük adımlarla başla, belki güvendiğin bir arkadaşınla ev arkadaşlığı düşünebilirsin. Özgürlüğün tadı bambaşka olacak, inan bana. ✨💖