Nişanlımdan ayrılmak istiyorum ama gidecek yerim yok, nikaha az kalmış ne yapabilirim?

Nişanlımla beraber yaşıyoruz, bir sürü olumsuz şeyler mantığıma uymuyor. Başından belli etmedi, sevdim, emin oldu, garantiledi, gerçekler ortaya çıktı. Bile bile de ateşe atmak istemiyorum kendimi. Örnek, en kötüsü İstanbul'u bırakıp köye gidip orada ev yapıp annesiyle yaşayıp sırtını annesine yaslayacak, ben de köle hizmetçi olacağım, çocuk da yapıp kaçışım olmayacak. Hiç gerek yok. Rahat, spontane yaşamak isterim kocamla, öyle diken üzerinde değil. Herkesin misafiri, düzeni, temizliği başkadır, insan evinde rahat olmak ister. Ne kadar ayrı daire, aynı bina dese de inanmıyorum çünkü başta beraber yaşayacağız demişti, baktı ben istem ediyorum, ayrılacağım gibi anladı. Şimdi de kira derdinden kurtulalım, geçici annemde kalalım ya da diyor, geçici çalış, ilk maaşını ver bana borç diyor. Bunlar düşündürüyor. İstanbul felaketlerinden bahsedip köye gidelim diyor, gözümü korkutuyor. Çocuk istemiyorum, madem savaş olacak, ne diye böyle pislik dünyaya çocuk getiriyoruz, Allah'ın emrine karşı mı geliyorsun, bencillik yapma falan bir sürü şey saydı. Götümüze dön almaya paramız yok mk, ben her gün makarna pilav yemekten sıkıldım canım. Dışarı çıkmak, gezmek istiyor, farklı yemekler doya doya eşimle gezmek istiyorum. Harcadığını lafını ediyor, şu kadar bu kadar harcadım ya da verdiği harçlığı geri alıyor, ezik hissettiriyor. Ömür boyunca bu böyle devam eder, o yüzden mantıklı olan ayrılmak. Çalışmak istiyorum ama nereye gideceğim, nikaha çok az kaldı... Kurtulmam lazım, seviyorum, aşığım evet ona ama bana değer vermiyor. Ne istedim önemli değil.