Konuşurken tutukluluk yaşıyorum, kelimeleri söyleyemiyorum bunu nasıl çözebilirim?

Öncelikle geçmiş olsun. Sırf soruna cevap vermek için üye oldum. İnşallah faydam dokunur. Senin sıkıntını en iyi anlayanlardan biri maalesefki benim. Maalesef diyorum çünkü kim isterki böyle olmak? 5 yıl önce ufak takılmalarla başladım zamanla cümle kuramayacak zirvelere kadar çıktım. Bunun yüzünden psikolojik rahatsızlıklarda ortaya çıktı (depresyon, sosyal fobi, anksiyete, bipolar.) eminim sende de bir veya birkaçı vardır. Yine de inşallah yoktur diyelim. Konuya girecek olursak, öncelikle bizim kendimizle sorunumuz var. Kendimizi ezik görüyoruz hele karşımızda laf cambazı biri varsa eyvah! Reddedemiyoruz, kıyamıyoruz, kendimizden çok başkasını düşünüyoruz. Faydası var mı? Yok! Hatta bundan o kadar rahatsızız ki kendimize çok kızıyoruz ama ne fayda? Dünyadan ayrılmak istesek ailemizden başka kimsenin haberi olmaz diye düşünüyoruz. Peki niye düzelemiyoruz? Çünkü bizim elimizde değil. Genetik, muhtemelen dededen, babadan geçmiştir bize. Onlarda yok zannetme! vardır, ama onlar eski toprak. Belli etmezler. Ee nasıl düzelecek o zaman? Kendiliğinden düzelmez, kendi kendimizede düzeltemiyoruz maalesef. Kitap oku, aynaya bakıp konuş, ağız dil cimnastiği VS. Bunlar bizim sıkıntımız için hikayeden başka şey değil. Benim evimde kütüphanem var, 100 kitap okumuşumdur bu yaşıma kadar. Kelime hazinem geniş, ama konuşamıyorum. Kitap okumak kötü demiyorum. Zaten kötü olsa evimde odamın yarısını çalan kütüphaneyi bir dakika tutmazdım sanırım. Konuyu çok dağıtmadan ; bizim sıkıntımız beynimizde, çok hızlı çalışıyor. Hızına yetişemiyoruz. Bu özünde iyi birşey olsa da pratikte bizi rezil ediyor. Bazen sessiz düşünüp karşıdakine ağzının payını net şekilde veriyoruz, etraftakiler de ağzı açık bakakalıyor. Ama bunları sessizce yapıp işin içine ses girdiğinde, beynimizden saatte 300 km hızla giden kelimeleri tutamıyoruz. Bu da bizi geriyor, gerildikçe utanıyoruz, utandıkça sıkılıyoruz, sıkıldıkça insanlardan kaçıyoruz VS. VS. Hep olumsuz konuştum biliyorum çünkü çeken bilir :). Ve ben kurtuldum ve bilki sende kurtulabilirsin. Ama bunu kendi kendine ya da terapi, telkinle yapamazsın. Tek tedavisi ilaç. Zira bütün beyinler aynıdır. Ama işlevleri az ya da çok farklılık gösteriyor. Potansiyel aynı ama bizimki tembel. Uyarmak lazım, dürtmek lazım. İlaç %80 iyileştiriyor. Geri kalan %20 de senin kuralların belirliyor. Psikiyatri olmadan nasıl kurtulurum dediğin için ilaç ismi söylemiyorum. Detaylı bilgi almak istersen mesaj olarak yazabilirsin. Mesaj yazılıyor mu onuda bilmiyorum, dedim ya sorunu görünce cevap yazmak için üye oldum. Çok geçmiş olsun.

Bazen bana da oluyor senin gibiyim ya benim taktiğim ne biliyor musun önceden ne söyleyeceğimi kafamda yerleştirip öyle konuşuyorum o zaman hiç sorun olmuyor