Napicam ben bu evlilikte?

Dün çok güzel bi pazar geçirdik. Yani ben öyle zannediyorum, surat asmadığı günü güzel ilan ediyorum. Ertesi gün işten geldi, ben de yemek hazırlıyordum, cümlem aynen şöyleydi: sana zahmet olmazsa, işin yoksa domatesin kabuklarını soyabilir misin, ben de şu işi yapacağım dedim. Hiçbir şey demedi, soydu, sonra bi baktım suratı şeye dönmüş. Noldu diyorum, konuşmuyor, noldu diyorum, konuşmuyor. Yorgun argın domates soydurtmuşum, öyle diyo. Hayır deseydin o zaman diyorum, yapamam gülüm çok yorgunum deyiverseydin diyorum, duvar örüyor, uzaklaşıyor, yok sayıyor, ben de Allah ne verdiyse sayıyorum.
Saymadan önce bir tepkimi belli edip öteki odaya gidiyorum, arkamdan belki gelir özür diler mi ki diye.
Sonra bir saat kadar orada duruyorum, bakıyorum ki gelen giden yok, odaya bir gidiyorum, televizyonu açmış, elinde maden suyu, önünde kuruyemişi, keyfi çok güzel, bu sefer saldırıyorum, benim huzurum kaçtıysa senin de kaçacak diyorum, küfürler dalaşlar başlıyor. Elinden telefonu alıyorum, kumandayı alıyorum, insan gibi konuş diyorum, bu sefer de gözlerini kapatıyor, yüzüme bakmıyor. 3 5 saat bu şekilde sürüyor, sonra uyuyor. Ben gece yine ağlamaktan uyuyamıyorum.
Ertesi gün yine aynı ta ki işi düşünceye kadar.

Konuya hiç takılmayın, konu hep değişiyor, konunun sonraki surat asmadan sonraki bölüm hep aynı yıllardır.
Napıcam?
Napicam ben bu evlilikte?
Cevapla