Ailemden sürekli bir şeyleri gizliyorum, bu beni kötü biri mi yapar?

Ailemi bi köşeye atmam zaten. Onları yok sayacak kararlar da vermem. Sadece beni de insan yerine koyup çocuk muamelesi yapmamalarını istiyorum. Yetişkin olduğumu hissetmiyorum. Aldığım her kararda hep onların fikri önemli oldu şimdiye kadar. Kendimden çok onları hayatımın merkezi yaptım. Bu durumdan memnun değilim. Açık kollamasınlar sürekli, çünkü yoruldum. Ben evlenme fikrinden bile uzak duruyorum artık. Çünkü hayatımda birinin olmasına izin yok, bir erkekle görüştüğümü öğrenseler adım ahlaksıza çıkıyor. Kimseyle yakınlık kuramıyorum

Aşkım ister 20 yaşına gel istersen ister 30 sen bir işte çalısmadiğin, ya da uzaklara okumaya gitmediğin, ya da memurluğa atanmadiğin sürece bu olcak bundan kaçarın yok. Ama ne zaman dediklerimi yaparsan yavaş yavaş alıştıra alıştıra

Bunun başka çözümü yok 3 seçenek, bir işe gir çalışmaya basla, kpss gir ortaöğretim atanmaya çalış, yks gir iki yıllık veya 4 yıllık yaz git

Bir de şöyle birsey aile sevgiliye karşı çıktıkça o sevgiliye daha fazla bir baglaniyorsun böyle sevgilin için savaşıyorsun çünkü psikolojik olarak daha ulaşılması zor gibi daha heycanli seviyorsun sevilmek istiyorsun öpmek istiyorsun ben sevgilimle her şey yaptım şu an hiiicc arayışta da değilim insan önceliklerini değiştiriyor, iş para kazanmak, ehliyet almak, kıyafet alayım spora gideyim, sağlıklı besleneyim diyor,

Bana mesela lise zamanları tipsiz erkek çıkma teklifi etse az bı ilgi gösterse ben takılır onunla sevgili olurdum yoklukta gibi aynı, ama şu an mesela bi güzelleştim bı değiştim dışarıdan ilgi geliyor ama kimsenin suratına dahi bakmiyom, neden kriterlerim oluştu mesela ben üni okuyorsam cabalayip uğraşıyor kendimi geliştiriyorsam hicbi bok okumamış biri gelip kendisini bana layık görmesin abi,

Kpss ye gireceğim zaten ama yeterli puanı alır mıyım bilmiyorum. Atanıp hayatımı kurmak istiyorum artık ben de. Bu arada doğru, yasak olan şey kendine çekiyor

Seni insan muamelesi yapsınlar çocuk olarak görmesinler istiyorsun ama sen bunun için ne yaptın, sen insanlar senin fikrine saygı duymaları için ne yaptın bir de burdan bak diyorum ya yaşın önemi yok 2 yıl mezuna kaldım ben 20 yaşındayken bak resitim olgunum ailem ne kararlarima saygı duyuyordu, ne benim fikrimi önemsiyordu yani herşeyi benim yerime onlar karar veriyordu ben arkadaşlarıma cafede oturma kahve içme kültürüm bile yoktu üniversiteye gelince arkadaşlarla ilk defa yeni yeni alıştim üniversite arkadaşlarıma onlara da tabiki çaktirmadim söylemedim de neden zaafımı söyleyeyim yani ben aile evinde o kadar ben yokmuşum gibi yaşamaya alıştım ki fikrimin ne dediğimin hicbirseyin bir önemi yoktu. Dışarı mi cikicam illa bir bahanem olması gerekiyordu lazer randevularim mesela. Sevgilimle sadece lazer randevum olduğu günler buluşabiliyorduk, ben ailem benden suphelenmesin sevgilimle buluştuğumu düşünür diye çarşıdaki kütüphaneye bile gitmiyordum ki zaten gitsemde sevgilim gelirdi özledim diye biz calisamazdik parka geçer oturur sarılır yiyisirdik ne zaman uzağa gittim kendi kararlarimi aldım, insanlardan kazık yedim, farklı insanlar tanıdım, gelistim, birikim yaptim, ilk defa işte orada burada çalıştım, sosyal çevre yaptım, o zaman çocukluktan yavaş yavaş çıkmaya başladım

Bişey diyeceğim. İnsan muamelesi görmek için illa karşılığında bir şey mi yapmak gerekiyor? Evlatları olabilirim ama bu onların bana saygı duymayacağı, kendi malları olarak görebilecekleri biri olduğum anlamına gelmiyor. Bu düşünce bana çok yanlış geldi. Çevrem tarafından her zaman saygı duyulan biri olmuşumdur. Sırf şu an kendi paramı kazanmıyorum diye bu durumda olmam adil değil. Onlara masraf da yaptırmıyorum. Para harcayan biri de değilim. Kendi birikiimim var. Ailelerin bunu kendilerine hak görmesini ve bu durumun bizim de kabullenmemizi sağlamaları normal değil. Senin adına sevindim ama, işini gücünü eline almışsın.

Ben anlamadım sen sadece bir koca gelsin ve evleneyim, bana baksın, beni geçindirsin, ev hanımı olayım, çocuklarımın annesi olayım düşüncesinde misin

Öyle bir şey dediğimi hatırlamıyorum. Nereden çıkardın bunu? Kpss çalıştığımı, bir mesleğim olduğunu söyledim. Ama bunlar olmadan da ben bir insanım ve insanca bir muameleyi hak ediyorum

😔😔😔

Çok üzüldüm senin adına. Aşağı yukarı aynı şeyleri yaşamışız. Yaşın küçük herhalde ama senin sanırım

Teşekkür ederim. Kendi işimi gücümü elime alıp kendi düzenimi kurmak istiyorum. Annem ve babam onlar tabi saygı duyuyorum ama onlar bana hiç duymuyor. Sadece insan gibi davranılmasını istiyorum o kadar

Onlar hiçbir zaman öyle davranmayı öğrenmeyecek. Onlar kendi realitelerini dayatmaya devam eder her zaman. Düzenini umarım kurarsın canım benim. Ben açıkçası anne ve babama saygı duymuyorum. Fikirlerine varoluşlarına saygı duyuyorum fakat saygı gördüğüm kadar saygı gösteriyorum. Saygısızlık gördüğümde saygısız oluyorum. O dilden anladıkları içim..."Ama annem babam" demek toplumun dayatması. Amaçta varoluşu engellemek... Ben şahsen yeri geldimi tamamen silerim. Ama bu benim tabi... Sadece şunu diyebiliri, ileride kendi düzenini kurduğunda toplumun bu tarz kurallarına kulak asma ve ne yapmak istiyorsan yap, sınır çizmekse sınır çizmek, ya da başka şeyler... suçluluk duyma🙏

Keşke saklamasak ama fazla baskı dürüstlük getirmiyo ne yazık ki

Evet öyle gerçekten üzüldüm 😔😔 konuşmak istersen buradayım

Çok teşekkür ederimm

Rica ederim 😇

Her şeyini neden anlattın ailene? Böyle olursa tabi istemezler. Ailen sana cephe alır evlenmek istediğinde, nasıl affedebildin diye

Çocukla bitirince cok uzuldum her halimden belli ediyordum tekrar barismam zaten diye anlattim ap*al gibi sonra barıştık söyleyemedim. Anlattigim da karı kız takip ettiği ve aramızda bazı şeylerin geçtiği vs flörtöz kişiliğini anlattım bilmiyorum işin sonu nereye varacak henuz daha ben de tanima asamasindayim kafama yatarsa ailemi ikna ederim benim yapımı biliyorlar cok zorlayamazlar

@Ateşboceğı61 Sorun dışarı çıkmak değil kadin erkekle buluşucam diye korkuyor 😅 babam tamam diyor guveniyor annem yime bir seyler karistirmaya gidiyor bu gozuyle bakiyor

Üzüldüm senin adına. Umarım doğru kararı verirsin

Umarım 🙏🏻 nasip strese gerek yok olacaksa aile engel olsada olur hayirlisiysa

@Ateşboceğı61 Kendisi fedakarlık yapacak erkekten bekliyorum ben her şeyi aile mi engel oluyor gelsin arayı bulsun sevdirsin kendini açıklasın. Seven erkek her şeyi yapıyor. Sevmeyen zaten her zorlukta gider

Hata belki evet. Ama bıktım gerçekten. Şu yaşıma kadar onlar ne derse yaptım gitme dediler gitmedim yapma dediler yapmadım. Biraz da kendi istediğim için bir şeyleri yapmak veya yapmamak istiyorum. Kendim tercih etmek istiyorum yani. Kötü yola da düşmedim. Sadece sevgilim oldu diye bunlar. Telefonuma bile el koyuldu yani

Farkındayım bende nişanlımdan ayrıldım diye böyle oldular hayatımı mahfettiler. Kötü bir şey yapmadım namazımda niyazımdayım okul iş ev üçgenindeydim sadece kız ortamlarında gezer nargile sigaram yok kütüphane cafe geziyordum. Bugüne kadar söyledim ağzıma ettiler af edersin bundan sonra da demem. Bazı ebeveynler gerçekten nankör

Yalan da söylemedim hâlâ ama bana ahlaksız muamelesi yapıyorlar sırtımdan vurdular aslında aynı hayatı yaşıyorum sadece artık hesap vermiyorum izin almıyorum kendilerinden

İşte sonra haberleri olabiliyo bazılarından. Ondan sonra hoop başa sarıyosun. O bıktırıyor gerçekten. Senin yaşadıkların da kötüymüş. Nişanlından ayrılabilirsin neden büyüttüler? Nişan zaten bunun için değil mi, tanırsın olmazsa herkes yoluna yani

Elalem ne der diye. Birde sevgilim var sandılar.
Gerçekten çok kötü tepkiler verdiler evden ayrıldım hala peşimdeler ama inşallah kendi evim olur. Bazen bir yabancı sana ailenden daha yakın olur. Benden uzakta iyi olsunlar babam tahmin ediyorum ki narsist. Detaylara girmeyeceğim bazı insanlar hakk etmiyor evladı. Bazen onlar kızmasın diye çevremdekileri kırdım değmiyormuş. Okulu erteledim onlara baktım sonradan derslerime laf ettiler ama Allah var ya görüyor hiçbir emeğimi boşa çıkarmadı hiçbir ahımı ana baba da olsa cevapsız bırakmadı. Şimdi kendi kendilerine yakınıyorlar ama nafile beni susturdular şimdi aylardır yalvarıyorlar konuş da bizi bu cefadan kurtar, evden kovdular ayağıma gelip yalvarıyorlar geri dôn diye çünkü eve gelenlere cevapları yok. Seni burada teşvik etmek istemiyorum bir şeye benim de hatam olmuştur illaki ancak demem o ki kimsenin kimseye zulmetme hakkı yok ve eğer bir insanı fazla tedirgin edersen onun sana şeffaf olmayacağını kabullenmen lazım. Evet bizim hata yaptığımızda bizi uyarmaları lazım ama bizde insanız ve aile içi güven önemli bir şey. Olabildiğince sağlıklı tepkiler vermeye çalış bunları öğren ki hayatîn düzene girsin. Vesselam

Anlattıklarını okuyunca seni daha iyi anladım. Özellikle 'insanı sürekli tedirgin edersen sana şeffaf olmaz' kısmına katılıyorum. Benim yaşadığım da tam olarak bu. Keşke insanlar korkmadan ailelerine her şeyi anlatabilecek bir ortamda büyüyebilse.