Annem bana çirkinsin deyip duruyor, özgüvenim yerle bir oldu, ne yapmalıyım?

Dün annemle birlikte bir düğüne gittik. Annem, yanındaki teyzeyle etraftaki kızlar hakkında konuşuyordu. Sürekli, "Bu kız ne kadar güzel.", "Şu kız da çok güzel." diyordu. Sonra bana döndü, etrafa bakmamı istedi ve "Baksana ne kadar güzeller. Sen de bir aynaya bak. Senin gibi bir kızım olduğu için utanıyorum." dedi. O an kalbim paramparça oldu. Hiçbir şey söyleyemedim. Sessizce düğünden çıktım ve eve döndüm. Karnım açtı. Sadece çiğ köfte alabilmek için annemden 200 TL istedim. Bana para vermek yerine yine aynı cümleyi kurdu: "Git aynaya bak." Çirkin olduğumu biliyorum. Şu an tek hedefim sınavı kazanıp kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek. İş sahibi olduğumda burun estetiği yaptırmayı, yüzümün sağ yanındaki doğum lekesini tedavi ettirmeyi düşünüyorum. Ama insanların söyledikleri, özellikle de annemin sözleri canımı her geçen gün daha fazla yakıyor. Aslında bu ilk kez olmuyor. Çocukluğumdan, özellikle lise yıllarımdan beri bunun yükünü taşıyorum. Bir gün öğretmen oturma düzenini değiştirmişti ve yanıma bir erkek öğrenci oturmuştu. O çocuk sürekli aramıza çantasını koyuyor, yüzünü ekşitiyor, oflayıp pufluyordu. Sonra diğer kızlar yanına geliyor, sınıfın içinde "Sınıftaki en çirkin kız kim?" diye soruyorlardı. Bana bakıp "Sensin, sen çok çirkinsin." diyorlardı. Hatta sırf benimle alay etmek için sınıftan atılmam adına imza toplama şakası bile yaptılar.

Kendimi beğenmiyorum, aynaya bakamıyorum