Eski eşimin altın ve para takıntısını, mehrimi vermemesini hala nasıl normalleştiremiyorum?

Benim eski eşim düğünde (düğün diyorum ama düğün de değil yani ne bir gelinlik aldı ne bir salon tuttu, ne kuaföre gittim, ne makyaja) takılan altınları nereye giderse yanında götürürdü. Sonra ben boşanmak istediğimi söylediğimde altınları ben evdeyken odaya kilitliyor, anahtarı yanında götürüyordu. Ben kavga çıkardım, ben çalacak mıyım sanki dedim. Sen koruyamıyorsun diyordu. Ben sadece bana mehrimi ver ve ailemin taktıklarını ver, evdeki eşyaları bölüşelim dedim. Bana mehrimi hak etmediğimi söyledi. Mehir de 50 gr, öyle çok bir şey olsa üzülmeyeceğim. O altınları da verdim, mehri de boşandım. En son benim maaşımı da yönetmek istiyordu, kontrol etmesine müsaade etmedim. Bana en son "Sen beni neden düşünmüyorsun? Bize takılan altınları da ben geri ödeyeceğim, gören bana girecek." dedi. "Niye mehri ev eşyalarının yerine saymıyorsun?" dedi. Makyajıma karışıyordu, kıyafetlerime açık giyinmediğim halde karışıyordu. Annemin maaşı yok 5 bin para atıp ev faturalarını ödüyordum atılan para çok diyor karışıyordu. Birikim yapalım deyip maaşımızdan 5'er bin lira nakit alalım geriye kalan tüm para bende biriksin sen benim kredi kartımı al kullan diyordu ben de sana güvenmiyorum dedim ortak hesap açalım dedim. Ben ortak hesabı kabul etmem, güvenilmez biri olduğumu kabul etmiş olurum dedi tamam ben de biriksin dedim. Kabul etmedi. İyi madem ben de kabul etmiyorum hiçbir şeyi boşanalım dedim. Mahkeme salonundan girerken bile dedim ki ben zaten senin kıyafet vb. konulardaki hassasiyetlerine dikkat ediyorum para konusunu da çözebiliriz bir şekilde dedim, erteleyelim diyorsan yapalım falan dedi. Mahkemede hakim karşısında hiç ses etmedi, benden bir atak bekledi. Baktım onda bir çaba yok hiç sesimi çıkarmadım boşandım. Bitti gitti, hakkımı haram ediyorum, her şey helal olsun ama mehrim haramdır ona. Üstüne boşandıktan sonra evden gitmesi gerekirken memuruz dedim, haziranda okul bitiyor 20 gün kaldı, eşyalarını toplar gidersin okul bitince dedim. Bana aldığı tektaşı alacağını düşünerek sakladım. Tektaşın karton poşeti ve sertifikasını eşyalarının içine koymuş gördüm: napacaksın onu neden aldın, dedim. Benim değil mi niye almayayım, takmak şimdi mi aklına geldi dedi. Ben de çok üzüldüm, utanmıyorsun değil mi dedim. Ve hâlâ beni suçluyor, ben ondan boşanmışım, ben onu terk etmişim, o boşanmak istememiş. İnanamıyorum hâlâ cidden para bu kadar değerli mi ben onun böyle bir insan olduğuna inanmak istemiyorum. Ama öyle olduğunu düşününce öfkem bitmiyor.