Sorunlu bir anneniz varsa ve yaptığınız hiçbir şey beğenilmiyorsa ne yapmalısınız?

Efendim, evlat ile anne arasındaki bağ, hayatın en kıymetli hazinelerindendir. Ne var ki bazen sevgi, yorgunluk ve kırgınlık birbirine karışır; söylenen sözler de gönülde derin izler bırakır. İnsan, emek verip hazırladığı bir yemeğin takdir edilmesini elbette arzu eder. Lakin her tenkit hakikati göstermez; kimi zaman kişinin kendi yorgunluğu ve öfkesi, karşısındakine ağır sözler olarak döner. Böyle bir hâlde yapılacak en doğru şey, hürmeti muhafaza ederken kendi onurundan da vazgeçmemektir. Sakin bir vakitte, "Ben bu yemeği sizi mutlu etmek için hazırladım; küçümsendiğimde gerçekten inciniyorum." diyebilmek, kırgınlığı öfkeye tercih etmektir. Şayet bütün gayretlerinize rağmen hiçbir emeğiniz kıymet görmüyor ve her defasında aynı tavırla karşılaşıyorsanız, bilinmelidir ki mesele daima sizin yetersizliğiniz değildir. İnsan, elinden geleni yaptıktan sonra vicdanını muhafaza etmeli; başkasının ağır sözlerini kendi değerinin ölçüsü zannetmemelidir. Çünkü hakiki kıymet, takdir görmekle değil; iyi niyetle verilen emeğin kendisiyle ölçülür.