30 yaşıma gelirken kadınlara neden güvenemiyorum, eksik olan ne olabilir?

Şöyle söyleyeyim; asıl mesele seninle ya da kadınlarla ilgili değil, devrin getirdiği o samimiyetsiz, menfaat üzerine kurulu düzenle alakalı. Sen 29 yaşına gelmişsin, evini kurmuşsun, mesleğini eline alıp kazanmış olmak güzel. Yani hayatını inşa etmişsin ama dönüp etrafına baktığında o güveni verecek, senin gibi ağırbaşlı ve dürüst birini bulamıyorsun herkesi kendin gibi görüyorsun ama piyasa maalesef öyle değil.

Bence buradaki asıl eksiklik senin karakterinde değil, insanların niyetlerinde. Mesele sadece kadın-erkek ilişkisi de değil zaten; artık kimse Allahü Teâlânın emrini, yasaklarını, helali haramı düşünmüyor. Her şey bir tüketim çılgınlığına dönmüş durumda. Ben 35 yaşındayım, inan böyle bir evlilik derdim, acelem falan da yok. Evlenmek de zaten şart değil. Bu devirde yalnızlığın asaleti, yanlış bir kalabalığın gürültüsünden çok daha evladır.

O yüzden hiç kendini sorgulayıp "bende ne eksik" diye yıpratma. Senin eksikliğin yok, olursa da o da karakterin ve vicdanın. Nasip işidir bu, her şeyin hayırlısını istemek gerekiyor. Vakti gelince o dik duruşuna yakışacak, hakkaniyetli biri elbet karşına çıkar; çıkmıyorsa da kendi huzurunu hiçbir şey için feda etmeye değmez.