Gerçekten eski yıllarda mı daha mutluyduk yoksa şimdi mi, sizce neden?

Eski yıllarda daha mutluyduk çünkü ruhumuz bu kadar yorulmamıştı. Şimdi ise etrafa bir bakıyorsun, kimsenin yüzü gülmüyor, herkesin üzerinde görünmez bir ağırlık var. Bunun en büyük sebebi de çok açık: İnsanlar maneviyattan koptu, İslam'dan uzak bir hayat yaşamak artık sıradanlaştı. Kalpler boşalınca, teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin o tatmin duygusunu yakalayamıyoruz. Eskiden az şeyimiz vardı ama huzurumuz tamdı; çünkü bereketi, şükretmeyi ve bir arada kalmayı biliyorduk. Şimdi ise modern dünya bize sürekli tüketmeyi dayatıyor ama içimizdeki o büyük boşluğu dolduramıyor. Değerlerimizi kaybettikçe birbirimize olan güvenimizi de kaybettik. Tabii ki bu durum kişiye göre değişir, herkesin kendi imtihanı var ama genel tabloya baktığımda gördüğüm şey tam olarak bu. Sözün özü, biz ne zaman özümüzden ve maneviyatımızdan uzaklaştık, işte o zaman kaybettik. Tekrar o eski samimi huzuru bulmak istiyorsak, önce döndüğümüz sırtımızı yeniden asıl olana çevirmemiz gerekiyor.