Biz mi çocukken daha mutluyduk, yoksa yeni nesiller mi daha mutlu?

Biz çocukken mutluyduk çünkü kendi oyunumuzu kendimiz yapardık.

Mesela bizim memlekette kar kış buz çok olur kız aylarında ya poşetle kayardık ya da sırf kaymak için leğen alırdık herkes toplanıp. Paranız yok ise eski ağaç parçaları olurdu tahtadan onunla bilye takar kayardık direksiyonu olurdu oturma yeri bu bilyeler teker yani ortasında mekanizma var dönen 4 tane vardı en son çare oydu. Çok lux olsun dersek direk yazlık iskarpin alırdık onunla kayardık.

Mesela çelik çomak oynamak için ellerimizle ağaçları yontar biçer yapardık sonra ok yapardık kuş lastiği yapıp gazoz şişelerini vururduk. Yani sapan.

Uçurtma yapardık sonra eşya saklama oyunu oynardık simit oyunu vardı çembere girene kadar dayak atardık bu oyunda rekor bende 1 defa yedim sadecw 😂

Uzun eşek oynardık malum ben diğerlerinden daha uzun kilolu olunca son atlayışı ben yapardım ne güzel günlerdi.

Şimdiki çocuklar ellerinde aptal kutusu var evet aptal çünkü o kutular akıllı ama insan aptal oldu. Onunla oynayinca başarı bilgi ustalık azaldı teknoloji bağımlısı bir ülke olduk. 2 3 ayda çorap değiştirir gibi telefon bilgisayar araba değiştirir olduk.

Ben bu sorunları görünce ilk kendim den balsdim telefonum şu an ki elimdeki tam 4 yıllık ve masallah hâlâ aynı hızda bilgisayarım 6 yıllık nerdeyse internet dışında birseyi açmıyor ama ihtiyaç yok neden alayim.
Bisikletim yok almayı düşünüyorum sağlık için. Arabam yok şu an almam çünkü ulaşım çok kolay burds neden alayim motor almayı düşündüm ama o arabadan daha masraflı.

Hayatı tekrsr ywnikigoruk kendim için alışkanlıklardan vazgeçiyorum ve en önemlisi spora başlıyorum.

Bizden öncekilerin anlattığı çocukluk anılarını dinlediğimde onların yaşadığı zamanda yaşamayı isterdim. Şimdiki çocuklara bakıyorum tablet , cep telefonu ellerinde oyun oynuyorlar, etraflarında olup bitenden haberleri yok. Biz yoklukla büyüdük ama mutluyduk , şimdiki çocuklar iyi şartlarda mutlu değiller. Çünkü herşeye ulaşım kolay , herşey ellerinin altında değerini bilmiyorlar. Çaba sarfetmeden kolay elde edilen hiçbir şeyin kıymeti bilinmez zaten. Şehirlerde büyüyen şimdiki çocuklar için üzülüyorum, hiç bir şeyin farkında olmadan çocuklukları geçiyor ve ilerleyen yaşlarda eminimki göz rahatsızlığı yaşayacaklar ekrana bakmaktan🙂

biz çocukken terlik yerdik şimdikiler lafla terbiye ediliyor.
biz çocuken misket oynardık bahçede çamur içinde kalırdık şimdikiler tablet oynuyor çamuru kiri tozu görünce pis kaka diyolar.
biz çocukken anahatarı niye kapının üzerinde bırakmadın diye hayıflanırdık şimdikiler kapıyı içten kilitleyip oturuyor. daha yazardım ama okumazsınız diye yazmıyorum :)

Yeni nesil ne bilsin mahallede yağ, bal satmayı. Ne bilsin kremitten frıldak, fırfır yapmayı, gazoz kapağı toplayıp oynamayı, ne bilsin, ne bilsin Rıdvan olmayı, Aykuy olmayı, Tanju olmayı, Süpermencilik oynamayı. Hadi koşun Perihan abla başlıyor diye ortak birşeyler paylaşmayı. Biz olmayı ne bilsin Monako maçında Galatasaray yendi diye, sokaklara çıkmayı, aynı kalabalığın, manchester'i 40 yıl sonra kendi sahasın da yendi diye Fenerbahçe için coşmasını ne bilsin? 🙂

Biz çocukken daha mutluyduk çünkü o zaman hayatı bu kadar iyi anlamadan yasardik ve hiç bir şeyi kafamiza takmazdik çünkü çocuktuk ne yaparsak hep çocuktuk diye yapardık şimdi ise. Gerçek hayatı öğreniyoruz, geleceğimizi kurtarmaya sonrada yuva kurmaya çalışacaz ve geçinmeye çalışacaz. Gerisi zaten belli ne olacağı.

Vallahi benim çocukluğumda hiç oyuncağım olmadı hiç böyle lunapark falanda yoktu fakat inanın şimdiki çocuklardan çok daha mutluyduk bir tane topumuz oldumu onunla her kes oynardı kendi topumuz gibi sahip çıkar kıymetini bilirdik şimdiki çocuklara ne alsanız mutlu edemiyorsun ve aç gözlü oluyorlar ne yazık ki

Bizim zamanımızda çocukluk vardı. Sokaklar güvenilirdi sokakta oyunlar oynanırdı. Şimdikiler bilgisayar ve tablet çocuğu. Ne bilsinler sokaktaki mutluluğu.

Teknoloji geliştikçe çocuklarda doyumsuz ve o ellerinde tuttukları şeylere bağımlı hale gelir oldular. Bizim zamanımızda mahalledeki çocuklarla oynadığımız oyunlar vardı PC ya da telefonda oyunlar değil.

Biz mutluyduk çünkü bize gelecek kaygısı yüklemediler.
Şimdiki nesil şanssız ve mutsuz. Çünkü onları birer robot ve koşu atı olarak görüyor öyle programlamaya çalışıyoruz

mutlulugun tanımını yapmamıza baglı bu.. bızler elımızdekının degerını bılıyorduk.. kısıtlıydı hersey bı nevi ama kıymetlıydı.. ben yenı neslın aslında cok sey kacırdıgına adım kadar emınım..

çocukluğumuzun mutluluk sebebi saf temiz duygularımız aslıda yalan yok menfaat yok çıkar yok sadece anı yaşama ve mutlu olmaya yönelik bir hamle var

Aslında sadece çocuklar mutlu 😊
Tarihin ne olduğunun önemi yok. Aslolan çocukluk.
Tertemiz mutluluk..

Biz çocukken daha mutluyduk. Şimdiki çocuklar 4 duvar arasında, pc başında telefon elinde aman yavrum, i etme yavrum büyüyor.