37 yaşında evde kalmış ve umudu bitmiş biri olarak hayatı nasıl anlamlı yaşayabilirim?

37 yaşında hiç sevgilisi, seveni olmamış birisi olarak belki burada bayrağı ben taşıyorumdur. Nasipmiş, kadermiş, kısmetmiş adını ne koyarsanız koyun. Evlenemedim ve büyük ihtimalle evlenemeyeceğim. Yaş geçti umut tükendi.

Aslında bu saatten sonra yapacağım bir şey de yok iş-ev-spor devam edecek. Arkadaş bağım da kalmadı pek.

Nasıl vakit geçirebilirim, sıkıldım birçok şeyden kurs aktivite vs. gitmediğim bir şey kalmadı gibi hissediyorum, sıkılıyorum.

Buraya gelip yok bir tanıdığım 50 yaşında evlendi yok 45 yaşında sevildi gibi şeyler yazmayın. Ben sevilebilen birisi olsaydım bu 15 yaşında da 20'de ya da 30'larımın başında olurdu. İtici bir tipim ki olmadı. Kısacası yetişkin masalı anlatmayın bana.